Ik was enorm blij met de draagzak van een bekend merk die ik kreeg. De beentjes konden ‘vrij bewegen’, en je kon je baby naar voren laten kijken. Bijna tien jaar geleden, net bevallen van mijn oudste, leefde ik nog in de verwachting dat hij veel zou slapen, knuffelen, en graag in de box zou spelen. Dat laatste vond hij echter maar niets. En zo zat ik vele uren met hem op schoot, tot ik de drager ontdekte.

Tevreden droeg ik hem tijdens klusjes in huis, trots droeg ik hem tijdens wandelingen, en blij droeg ik hem op de terugweg van het boodschappen doen, als hij het plat liggen in de kinderwagen zat was. Soms droeg ik hem zelfs face-forward, het was een kind dat graag om zich heen keek. Al had ik ook wel in de gaten dat hij liever tegen me aan kroop als hij moe was.

Iets minder tevreden was ik toen hij zwaarder werd. De dikke blozende baby zat nog steeds graag bij me, maar de drager gaf me pijn in mijn rug. Ik gaf mijn eigen gebrek aan kracht de schuld, ik ben tenger en geen sporter. En zo droeg ik hem wel los op mijn heup, maar niet meer in de drager.

zwanger dragenZwanger van de tweede ontdekte ik verschillende ouderschapsforums. Ik kwam binnen via mijn interesse voor borstvoeding, maar zag ook dat moeders hun kinderen langer droegen dan ik had volgehouden. Het werd me ook snel duidelijk waarom: er zijn ontzettend veel soorten dragers, maar de goede hebben allemaal gemeen dat het gewicht goed verdeeld wordt, en je kind heel dicht tegen je aan zit. En zo maakte ik mijn eerste ringsling, en een rekbare doek. Wat ik naarmate mijn tweede spruit groeide uitbreidde met een mei-tai, waarmee ze op mijn rug kon, en pas toen ze bijna drie was kocht ik mijn aller-allereerste geweven doek. Een indio kobalt-rouge, lekker koel linnen voor op vakantie. Wát een uitkomst. Waar ik zo tegen op had gezien, het knopen, viel reuze mee. Al scheelde het dat mijn bijna-driejarige zelf mijn rug op klom, en ik niet met supermanzwaaien en hip-scoots in de weer hoefde. En eenmaal zwanger van de derde had ik een hele collectie draagdoeken, en kon ik zelfs mijn bijna-vijfjarige nog dragen.

Inmiddels weet ik ook dat die fijnere dragers óók voor mijn kinderen veel prettiger zijn. Ze zitten lekker op hun gat, en die zogenaamde M-houding of kikkerzit zit natuurlijk veel fijner dan de parachute-hang in mijn eerste drager waar de benen van mijn zoontje recht omlaag bungelden. Het is ook belangrijk voor de heupen en de rug, zo weet ik nu. En op je buik, heup of rug kan een baby zich afwenden van prikkels als het hem teveel wordt. En die hip-scoot? Die doe ik in een handomdraai.

bungel
Simone Paardekooper Overman demonstreert bungelbeentjes (in scène gezet)

 

Simone Paardekooper Overman, M-houding of kikkerzit
Simone Paardekooper Overman, M-houding of kikkerzit

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het zou zo mooi zijn als dragers in grote winkelketens allemaal ergonomisch voor ouder en kind zouden zijn, of als minstens de juiste informatie bij ouders terecht kwam. Het is zo zonde dat beginnende ouders vaak belangrijke informatie over dragen missen. Ik zie nog regelmatig ouders lopen met hun baby in een drager die niet zo best is voor rug en heupen van de baby. Ik zie ook de trots en blijheid, en het geluk dat deze ouders hun kind graag dicht bij zich hebben. Stiekem hoop ik dan dat er een gesprek loskomt over het plezier van dragen, hoe zelfs een zwaar kind licht gedragen kan worden, en hoe belangrijk de kikkerzit is voor het kind. En dat er leuke forums zijn als deze.

Linda Rikkers

Onderstaande foto’s zijn van Mayra, en laten mooi het verschil tussen ergonomische dragers en niet-ergonomische dragers zien.

niet-ergonomische drager
niet-ergonomische drager
Dragen in de doek, ondersteuning van knie tot knie, bolle rug.
Dragen in de doek, ondersteuning van knie tot knie, bolle rug.
Soft Structured Carrier (SSC), ondersteuning van knie tot knie, zacht rugstuk, banden op de rug verdelen het gewicht.
Soft Structured Carrier (SSC), ondersteuning van knie tot knie, zacht rugstuk, banden op de rug verdelen het gewicht.

 

DELEN
Vorig artikelMamaandag pannenkoekjes
Volgend artikelBuggy
Linda Rikkers
Linda Rikkers is moeder van drie kinderen. Zij werkte tot voor kort als Creatief Therapeut Beeldend en Activiteitenbegeleider in de GGZ, en is redacteur voor BOVA-magazine en schrijver.

3 REACTIES

  1. Ja, nooit begrepen waarom de bekende babywinkels geen ergonomische dragers verkopen. Want in prijs hoeft t ook niet te schelen (en de ergonimische hebben ook veel leukere printjes!).
    Ooit eens een winkelier er op aangesproken, die zei t ook niet te begrijpen, kende ze niet en zou met haar hoofd inkoop contact opnemen. Nu een jaar later is daar nog niets veranderd…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here