Zoon komt ernstig, bijna boos kijkend de keuken ingelopen. “Mama” begint hij. “Ik wil graag wat meer zelf kunnen bepalen over mijn leven.” Van binnen grinnik ik een beetje. Niet omdat ik zijn behoefte en ernst niet serieus neem, maar omdat hij 7 jaar is. Het grootste deel van zijn dag mag hij zelf naar believen invullen. En toch lijkt er nog iets te wringen.

Ik vraag hem wat hij graag anders zou zien. Hij vertelt dat hij zelf zou willen bepalen wanneer en hoelang hij ‘schermtijd’ heeft. En dat hij bijvoorbeeld zelf wil bepalen of hij gaat knutselen. Want, is zijn argument “later moet ik het toch ook zelf kunnen bepalen.”

Hij heeft een punt. Ik vraag door en geef aan dat ik graag zijn input krijg. Zijn gezicht begint langzaam op te klaren. Ik vraag hem of hij behoefte heeft aan meer vrijheid en hij knikt gretig ja. We bespreken in hoeverre deze vrijheid mogelijk is. Soms zijn er bijvoorbeeld omstandigheden die vragen om begrenzing. Zo kan de eettafel niet gebruikt worden om te knutselen als ik deze net ga dekken voor het avondeten. Dat begrijpt en accepteert hij. Vervolgens maken we afspraken en stellen we een soort proefperiode in om samen te ervaren wat wel en niet werkt. Hij en zijn zus hoeven niet meer te vragen of ze ‘schermtijd’ mogen, zolang ze ook verantwoordelijk met deze nieuwe vrijheid omgaan. En dat is: eten, drinken en plassen blijft belangrijk, we gaan dagelijks nog wel de deur uit, we blijven vriendelijk naar elkaar en een half uurtje voor het naar bed gaan doen we alle schermen uit. We gaan allemaal akkoord en zoon is zichtbaar opgelucht. “Dank je wel mama” zegt hij blij terwijl ik spontaan een kus krijg. De ernst is compleet van zijn gezicht verdwenen en hij lijkt zelfs een beetje te zijn gegroeid!

Chabeli

DELEN
Vorig artikelMijn slaapkamergenoot is een bonte verzameling
Volgend artikelMijn co-slapende peuter doet aan nachtelijk jeu de boules
Ik ben Chabeli, moeder van een zoon en twee dochters. Sinds de geboorte van de jongste ben ik thuisblijfmoeder. De kinderen krijgen thuisonderwijs volgens het Unschoolingprincipe, wat volgens ons het meeste aansluit bij het natuurlijk en onvoorwaardelijk ouderschap. Wij proberen zo natuurlijk mogelijk te leven, zowel in het ouderschap, het leren als in de manier waarop we de wereld en natuur benaderen. Op de Dragen en Voeden blog schrijf ik over allerlei dingen die ons in het dagelijks leven bezig houden.

1 REACTIE

  1. Heel herkenbaar, zo zijn hier onlangs de ‘persoonlijke snoepdoosjes’ ingevoerd omdat dochterlief (ook 7) graag eens wilde snoepen zonder het altijd te moeten vragen. Op zaterdag gaan er 10 snoepjes naar keuze in, en dat is de voorraad waar ze de week mee moeten door komen :-). Ze was net als jouw zoon ook heel verbaasd dat ik meedacht en dat we samen tot goede afspraken konden komen (zo mag er maar gesnoept worden vanaf 10u en niet meer na het avondeten), maar o zo blij!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here