Ik zit in de auto met mijn drie dochters van 6 jaar, 3 jaar en 8 maanden. We reizen in verhouding veel samen, omdat de meeste vriendjes van onze kinderen niet vlakbij wonen. Onze kinderen gaan niet naar school. Ze hebben een hoop vriendjes die ook niet naar school gaan, maar die wonen allemaal wat verder weg. De autoritjes blijken niet alleen noodzakelijk te zijn om ergens te kunnen komen, ze zijn eigenlijk juist heel nuttig en leuk. De kinderen hebben altijd wel zin om te kletsen, zingen of een zoek- of raadspelletje. De beste gesprekken voeren we in de auto.

Als mijn man er niet bij is, zit de oudste (Josalien) meestal naast mij voorin. En vaak zitten we dan te rekenen, iets wat Josalien erg leuk vindt. Vandaag echter niet. Josalien3 zegt: “we rijden op een voorrangsweg”. Ik vraag haar hoe ze dat weet. Ze wijst naar een vierkant bord, zo’n gele met een witte rand. Er staan er heel veel van. Laatst vroeg ze wat dat betekende en nu herkent ze het bord. Dan wil ze weten wat een driehoekig bord met een rode rand, met rennende kinderen erop betekent en ik geef uitleg over de borden die aangeven dat je extra goed op moet letten, in dit geval op kinderen die plotseling kunnen oversteken. Ze legt zelf de verbanden: “dus datzelfde bord daar, maar dan met een hert erin zegt dat er plotseling herten kunnen oversteken?” Ze heeft het begrepen. Er zijn ontzettend veel verkeersborden en ze wordt enthousiast. Ze wil van alle borden die ze ziet de betekenis weten. Ik merk ineens hoe ontzettend veel borden er eigenlijk zijn die ik normaal gezien wel zie, maar waar ik niet meer bewust naar kijk. Door Josalien kijk ik er nu weer even goed naar.

Josalien zou zo graag eens helemaal alleen naar de supermarkt willen fietsen (2 km). Wij vinden dat dat pas veilig kan als ze de verkeersregels goed kent. Dat begrijpt ze wel. Een half jaar geleden wilde ze ook graag alleen fietsen, maar toen had ze nog niet zoveel interesse in de regels van het verkeer en we fietsen nog altijd lekker samen. Maar nu heeft ze het ineens te pakken. Na het zoveelste bord waarvan ik de betekenis heb uitgelegd vraag ik of ze misschien komende week wel een verkeersproject zou willen doen (als ze iets heel leuk vindt, maken we er soms een projectweek van, zodat we het onderwerp meer kunnen uitdiepen). Ze kijkt me met glimmende ogen aan en roept enthousiast: “jaaaaaa!! Een verkeersproject!” En ook van achter in de auto klinkt 2gejuich. Ze maken samen plannen wat we dan allemaal moeten gaan doen en ik zit achter het stuur te genieten van dit proces. En, voegt Josalien er dan hoopvol aan toe: “dan kan ik volgende week misschien wel alleen naar de Jumbo fietsen”.

Enne; hoi! Ik ben Mathilde, moeder van 3 meiden, ik werk thuis voor mijn bedrijf (of doe althans pogingen, wat niet mee valt, naast mijn drukke gezinsleven). Verder gaat bijna al mijn tijd zitten in het moederschap, waar het thuisonderwijs binnen valt. Wij ‘unschoolen’, een thuisonderwijsvorm, waar ik in mijn komende blogs nog wel het een en ander over zal gaan vertellen.

Mathilde

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here