Bij natuurlijk ouderschap hoort voor mij je kind zo veel mogelijk zelf opvoeden en zo min mogelijk de opvoeding uitbesteden aan derden. Of dat nou een oppas, een kinderdagverblijf of opa en oma is, maakt in mijn optiek niet uit.

Toen peuterdame geboren werd had ik een baan. Toen mijn contract afliep, werd het voor minder uren verlengd met nog een jaar.
De opdrachten op mijn werk liepen terug en mijn baas verlangde meer flexibiliteit dan ik kon bieden met een klein kind. Dus toen dat contract afliep, had ik geen werk meer.

Ik heb wel gekeken naar ander werk, maar parttime functies in mijn vakgebied liggen niet voor het oprapen. Daarbij was ik bezig met weer gezond worden en meer balans te krijgen in mijn energie, het zijn van moeder en leuke dingen blijven doen. Iets wat nu heel goed gaat, maar wat even zoeken is geweest.
Ik vond het dus eigenlijk wel fijn om voorlopig thuisblijfmoeder te zijn.

Ik ben niet iemand die stil zit en ik heb uitdaging nodig. Dus ondertussen ging ik vrijwilligerswerk doen in de perinatalezorg en ben nu zelfs secretaris van een vereniging ‘die daar in zit’. Ook ben ik me meer gaan verdiepen in een van mijn hobby’s en ben ik me nu aan het oriënteren om voor mezelf te beginnen. Lijkt me ideaal te combineren met zelf voor mijn peuter te zorgen. Vooral als ze naar school gaat. Tijdens schooluren werken voor, dan wel aan mijn eigen bedrijf. Het lijkt mij erg idyllisch.

En toch blijft mijn vakgebied me lonken. Ik was net bezig met wat serieuzere stappen te nemen in mijn eigen bedrijf toen ik op gesprek gevraagd werd voor mijn ideale functie. Het werk wat ik wil doen, op fiets afstand en voor het aantal uur dat ik met mijn opvoedvisie kan rijmen. Helaas werd het niets. Ik was er enorm van teleurgesteld. En ik realiseerde me dat ik toch eigenlijk echt wel wil werken in mijn vakgebied.
Ik voel mezelf nu op een tweesprong staan. Mijn eigen bedrijf en het zo kunnen combineren dat mijn opvoedvisie niet in het gedrang komt. Of toch maar meer uren werken om toch die geweldige functies binnen mijn vakgebied te kunnen doen? Maar ja, ergens gaat dat tegen mijn opvoed ideeën in.

Ik denk dat ik niet de enige ben die deze tweestrijd heeft.
Ik mag me gelukkig prijzen dat het voor ons financieel niet nodig is dat ik werk, dus wij hebben wat vrijheid daarin. Maar hoeveel mensen werken nou eigenlijk om de boel te bekostigen en leven daardoor niet naar hun eigen idealen?

Ik denk dat ik voorlopig gewoon blijf reageren op die hele mooie functies en ondertussen mijn eigen bedrijf op poten probeer te zetten. Ik hoef nog geen beslissing te nemen.

DELEN
Vorig artikelStorm in een peuterhoofd
Volgend artikelHuishouden met hindernissen
Wendela van Rhee
Ik ben Wendela, 32 lentes jong en moeder van een dreumesmeisje. Ik ben een scheikundige in de farmaceutische industrie die zich op het moment volledig inzet voor het onvoorwaardelijk opvoeden en natuurlijk ouderschap. Wekelijks kun je hier blogs daarover lezen. Op mijn eigen blog schrijf ik over nog veel meer onderwerpen.

2 REACTIES

  1. Die tweestrijd is heel normaal 🙂
    Zelf ben ik ook thuismama, maar ga ik elke vrijdag toch vrijwillig therapie geven aan kinderen en jongeren. Die mentale uitdaging blijf ik nodig hebben. Ik zou eveneens graag een eigen praktijk starten van zodra de kinderen naar school gaan.
    Maar inderdaad, ik wil zo weinig mogelijk de opvoeding aan anderen uitbesteden en dat betekent nu eenmaal dat je professioneel een stapje opzij zet. Maar meestal denk ik dan maar dat mijn zoontje maar een tijdje jong/klein is en daar wil ik nu ten volle van genieten.

  2. Fijn voor jou dat je thuis kan zijn. Ik moet wel werken en ik voel me daar al schuldig over en dit soort stukjes maken het niet beter! Gelukkig vind ik van mezelf wel dat ik bewust bezig ben met natuurlijk ouderschap en probeer ik mij niet uit het veld te laten slaan door dit soort stukjes. Maar hoop wel dat je snapt dat sommige moeders geen keus hebben (alleenstaand bijvoorbeeld!!!!) en dat je die moeders een heel slecht gevoel geeft! Ik ben jaren alleen geweest en werkte fulltime omdat ik de kostwinner was en ja ik vond het erg om mijn meisje achter te laten 5 hele dagen maar ik had ook geen keus! En nu werk ik 3 dagen en mijn kindjes doen het heel goed!!!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here