Ik ben te zwaar. Dat is niet zo heel erg. Ik vind zelf een maatje meer vaak mooier dan een maatje minder. Maar ook aan een maatje meer heb ik voor mezelf grenzen. Ik vind maat 42 a 44 het mooiste voor mijzelf. Maar ik zit nu in maat 46/48. Groter dan 48 wil ik niet; ik zit nu al niet helemaal lekker in mijn vel vanwege mijn maat. Gelukkig heb ik ook geen echte issues, maar nu wil ik er wel wat aan gaan doen.
En dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Dan heb ik het dus niet over diëten of zware sportregimes die mij zouden moeten transformeren naar de stoot die ik in gedachten al ben (alsof dat nog niet zwaar genoeg is…) Nee, ik heb het over het combineren van een gezondere leefwijze met een kind. En voor het gemak reken ik het werk en tijd voor jezelf ook maar even mee.

Ik zie sport niet als tijd voor mezelf20160318 2a. Ik vind het heerlijk om te zwemmen en hardlopen vind ik geregeld ook nog wel goed te doen. Maar buikspieroefeningen? Of planken en jumping jacks? Nee, dat valt bij mij niet onder de categorie leuk. Ik vind het veel leuker om mooie dingen te naaien, of mooie dingen voor de seizoenstafel te maken. Of lekker met een kopje thee en mijn haakwerk in de aanslag een filmpje kijken.
Daarbij komt de timing ook nog eens om de hoek kijken. In de avond, als mijn peuter eindelijk slaapt, is het voor mij vaak te laat om te sporten. Eer dat ik klaar ben met sporten en douchen is het al voorbij mijn bedtijd. Daarbij zorgt sporten er vaak ook nog voor dat ik me wakker voel, dus mijn bedtijd verschuift zich makkelijk twee uur. Niet handig, want peuterdame staat niet twee uur later op bed te springen en te dansen. En mijn baas vindt het ook wel fijn als ik op tijd begin.
Ik moet dus overdag sportief doen, op mijn vrije dagen, terwijl mijn peuterdame graag bij mij is. Die vindt het al moeilijk dat ik werk, als ik dan ook nog door de stad wil huppelen in strakke kleding – herstel, hardlopen – vindt ze dat erg moeilijk. En dat vind ik dus weer erg moeilijk.

20160318 1Werken kan ik voor mezelf nog verantwoorden. Doordat ik werk is er geld voor leuke extra’s. Maar het sporten? In mijn geval beïnvloedt mijn maatje meer niet hoe ik mijn kind opvoed. Dat vind ik dus lastig aan haar uit te leggen. En ik merk dat ik daardoor ook iets makkelijker een (of meerdere) sportsessie oversla.
Als ik heel eerlijk ben kijk ik uit naar over een jaar. Dan gaat mijn peuterdame naar school en heb ik op de dagen dat ik niet werk in elk geval overdag tijd om te sporten en te knutselen. Nog een jaartje.

Wendela

DELEN
Vorig artikelFoto’s
Volgend artikelReuze-Paaseieren
Wendela van Rhee
Ik ben Wendela, 32 lentes jong en moeder van een dreumesmeisje. Ik ben een scheikundige in de farmaceutische industrie die zich op het moment volledig inzet voor het onvoorwaardelijk opvoeden en natuurlijk ouderschap. Wekelijks kun je hier blogs daarover lezen. Op mijn eigen blog schrijf ik over nog veel meer onderwerpen.

1 REACTIE

  1. Sporten kan echt leuk zijn. Helaas lukt het vaak niet door mijn lichaam wat niet altijd goed meewerkt. Een voordeel 80%is voeding dus sporten is niet perse noodzakelijk kan wel de plekken die lastiger gaan helpen.

    Maar wel herkenbaar met werk Kids en hobby’s

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here