Ruim 10 jaar geleden was mijn uitzicht rond deze tijd van het jaar wit. Sneeuw, overal. Ik woonde dan ook niet ver van een skipiste vandaan; ergens in de Zwitserse bergen.
Als we geluk hadden scheen het zonnetje heerlijk op het balkon en zaten we daar te lunchen in ons ondergoed. Heerlijk warm, alleen wel opletten dat je niet in de schaduw kwam, dan was het sterveskoud.
Bij een winter hoort voor mij vrieskou, sneeuw en van de zon genieten. Iets wat ik vaarwel zei toen ik weer terug naar Nederland verhuisde.

Toen mijn dametje geboren werd, in Nederland, was het koud. Het was onder de 0 graden Celsius en er lag sneeuw. Mijn soort winter. En ik droomde ervan dat ze het jaar erop oud genoeg zou zijn om op een sleetje te zitten. Dat wij dan zo boodschappen gingen doen. Mijn dametje in een mooi skipakjes, op de slee, lekker door de sneeuw banjerend. Ik word er spontaan weemoedig van.

Het werd weer winter, ik kocht een mooi skipakje voor het dametje en ik bestelde een slee met een zitje. Vol enthousiasme hield ik het weer in de gaten. Helaas kunnen we vastimage allemaal nog wel herinneren dat vorig jaar een soort verlengde herfst als winter dienst deed. Als je aan de goede kan van het land woonde, kon je genieten van een millimeter of 2 aan sneeuw. Wij wonen aan de verkeerde kant van het land. Nog steeds.

Dit jaar in de herkansing! Bijnapeuter heeft een leuk skipakje. De slee staat nog steeds ongebruikt op de vliering.

En ja, een paar weken geleden zou het sneeuwen. En sneeuwen deed het! Toen ik naar huis fietste na een nacht gewerkt te hebben, fietste ik door de sneeuw. Na een paar uur geslapen te hebben keek ik hoopvol naar buiten. Helaas! Met een beetje geur-, kleur-, en smaakstoffen heb je volgens mij een prima slush puppy met dat zielige excuus voor sneeuw wat er ligt.
Ondertussen zag ik op Facebook en op het forum allemaal sneeuwpoppen en sneeuwengeltjes voorbij komen.
En nu weer. Het sneeuwde gisterenavond weer. En vannacht lag het er nog.
Mijn droom vannacht ging over sleeën met bijnapeuter, sneeuwpoppen maken, sneeuwballengevecht en in de sneeuw rollen. Toen ik vanochtend wakker werd zat ik nog heerlijk in de emotie van de droom. De koude frisse lucht kwam tussen de spleet in het gordijn door en rook naar kou. Bijnapeuter en ik bleven nog even liggen knuffelen en stapte toen uit ons warme bedje op de koude vloer.
Maar toen ik de gordijnen open deed was er niets meer van die sneeuw over. Mijn droom viel in duigen.
En ondertussen zie ik op Facebook en het forum dingen die met sneeuw te maken hebben voorbij komen.
Ik woon duidelijk aan de verkeerde kant van het land.

Ik begin maar met een nieuwe droom. Warmte, zon en met  bijnapeuter op de fiets naar het strand fietsen. Nu maar hopen dat ik ook daarmee niet bedrogen uitkom.

DELEN
Vorig artikel(Nog niet) moeders weten alles
Volgend artikelLappen & papier
Wendela van Rhee
Ik ben Wendela, 32 lentes jong en moeder van een dreumesmeisje. Ik ben een scheikundige in de farmaceutische industrie die zich op het moment volledig inzet voor het onvoorwaardelijk opvoeden en natuurlijk ouderschap. Wekelijks kun je hier blogs daarover lezen. Op mijn eigen blog schrijf ik over nog veel meer onderwerpen.

1 REACTIE

  1. Hoe herkenbaar! Ik heb zelf 4,5 jaar in Finland gewoond en heb hetzelfde soort heimwee naar de winter: sneeuw, ijs, vrieskou…maar helaas (al woon ik in het midden van het land en hadden we iets meer geluk met de sneeuw dan jij)

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here