Mijn dochter van tien maanden oud slaapt ’s nachts niet door. En dat is een understatement. Het is geen zeldzaamheid dat ze elke 80 minuten uur wakker wordt. En door de BZC, Baby Zindelijkheids Communicatie, moet ik ook elke keer weer actie ondernemen. Telkens drinkt ze wat, sleep ik mezelf en dochter uit bed, doet ze een plasje in de wasbak en plof ik ons weer terug in bed – waarbij ik later in de nacht uit moet kijken voor de benen van de papa van Meisje.

Nu ben ikzelf een bijzonder goed slaapster. Ik was zo’n baby die vanaf de geboorte hele nachten doorsliep. En tot mijn dochter zich in mij ging nestelen had ik negen uur slaap per nacht nodig. Die uren wenste ik ongestoord door te brengen, en er is wel eens een moppertje over mijn lippen gekomen als mijn man me per ongeluk wakker maakte. Op mijn werk regelde ik dat ik altijd de eerste twee uur vrij had zodat ik fatsoenlijke nachten kon maken. Toen ik in verwachting raakte, had ik zelfs maandenlang elf tot twaalf uur slaap nodig.

Menigeen heeft al geschaterd bij het idee dat ik een kind zou krijgen. Hoe zou ik dat dan moeten doen? Ik ging er gewoon vanuit dat mijn kind gewoon net als ik vroeger meteen door zou slapen. Dus niet. Meisje had veel moeite met in slaap vallen overdag en ’s nachts was ze vaak wakker. Maar wonderbaarlijk genoeg trok, en trek, ik dat prima. We slapen samen, waardoor onze ritmes op elkaar aangepast zijn. En ik hoefde nooit mijn bed uit omdat ik haar heel makkelijk en nog half-slapend kon voeden. Tot ik het briljante idee kreeg om haar ’s nachts geen luier meer aan te trekken, maar dat is een ander verhaal.

En toch … Soms dan denk ik … Weet je, ik hoef niet zo nodig weer negen uur achter elkaar te slapen, maar gewoon wat minder vaak eruit te hoeven of haar te voeden zou ik op zich wel fijn vinden. Ze gaat nu langzaam toch richting haar eerste verjaardag. Het wakker worden beperken tot twee keer per nacht zou wel relaxed zijn. En misschien ook oefenen in het slapen in de co-sleeper. Misschien zelfs dat ik haar in bed kan leggen en zelf weer een avond doorbrengen met haar papa? Het hoeft niet nu meteen helemaal anders, en ik was zeker niet van plan om haar zich in slaap te laten huilen om het proberen te bewerkstelligen, maar als ik haar kan helpen om te leren door te slapen, zou ik dat wel willen proberen. Joh, ik heb haar grotendeels zindelijk weten te krijgen, dan moet dit toch ook kunnen?

En toen hoorde ik over een boek genaamd ‘Lekker Slapen Zonder Huilen’ van Elizabeth Pantley. Het past helemaal in mijn straatje. Samen slapen was gewoon nog mogelijk, huilen niet de bedoeling, en gewoon legio tips om het slaapgedrag te verbeteren. Dus meteen besteld en dat ben ik nu ’s avonds aan het lezen. De schrijfster belooft dat haar methode werkt, maar vraagt wel enig geduld te betrachten, want leren doorslapen gaat niet in een paar nachten. Nou ja, dat hoeft ook niet en verwacht ik ook niet.

Dus de komende weken ga ik weer in het teken stellen van haar slaappatroon.

Wie kent dit boek en heeft er iets aan gehad? Of juist niet?

 

Marianne

5 REACTIES

  1. Ons dochtertje sliep ook niet door tot we de methode van Aletha Solter gingen toepassen. Kindjes moeten zich ontladen, lekker stevig tegen je aan houden, niet troosten, sussen, afleiden, geen speen of duim, en gewoon een potje laten huilen (overdag). Ik voedt haar niet meer ’s nachts omdat ik weet dat ze overdag genoeg krijgt. Ik weet nu dat een borst ’s nachts alleen maar troost biedt en dat werkt maar tijdelijk. Ze wil helemaal geen troost, ze wil zich af en toe gewoon even lekker ontladen dichtbij papa of mama. Sinds we dat doen slaapt ze ’s nachts veel beter. Ik laat haar nooit alleen huilen, ze huilt altijd bij mijn man of bij mij en als ze dat gedaan heeft, is ze daarna overdag of ontzettend ontspannen en vrolijk, of ze valt als een blok in slaap. Dit werkt voor ons, misschien is er voor jullie wel iets anders dat erg goed werkt.

    Groetjes!

  2. Dat boek heb ik in mijn verlof gelezen vorig jaar. Vond ik heel interessant. Fijn dat dat voor jullie zo werkt! Ik sta daar niet negatief tegenover, al weet ik niet hoe ik dat in de praktijk moet brengen op het moment. Ze wordt eigenlijk vooral huilerig als ze moe is of als ze pijn heeft. Maar wie weet ga ik me daar wat meer in verdiepen mocht dit niet afdoende blijken te werken. Bedankt voor de tip!

  3. Herkenbaar, ook jouw eigen slaapbehoefte voor en na kind. Mijn kind is anderhalf en slaapt ook niet door. Ik ben erg benieuwd naar je bevindingen van het boek. Tot nu toe volg ik mijn gevoel. Dat betekent meestal dat kindlief vanaf wakker worden na de eerste slaapperiode, meestal van 19-23, bij mij in bed beland omdat ik dan te moe ben om terug te lopen naar de andere kamer ;-)..

  4. Wat Mariska zegt!
    Ik ben ook een moeder die voorheen 9 uur slaap per nacht nodig had en had het in eerste instantie niet door wat het effect op me was van zo’n 9 mnd lang 5 a 6 x per nacht wakker worden om te voeden. Soms sliep ik 1 uur per nacht. Het probleem was dat mijn kindje niet alleen wakker werd omdat hij honger had maar dat er een gewoonte was ontstaan.
    De methode van Panthley heb ik geprobeerd maar het had geen noemenswaardig effect op een betere nachtrust voor ons beide.
    De sleutel was om hem niet meer al voedend in slaap te laten vallen en overdag wanneer nodig volgens Solter’s visie het huilen te ‘omarmen’. Daarna ging mijn kindje pas echt goed slapen en zijn we allemaal tot rust gekomen.
    Ze heeft een boek geschreven dat ‘De taal van huilen’ heet en daar heb ik veel aan gehad. (En ik heb behoorlijk wat baby-slaap boeken gelezen.)

  5. wat heerlijk herkenbaar…. hier ook iemand die voorheen (wat nu wel de prehistorie lijkt maar het is in wezen niet eens zo lang geleden) nachten van minimaal 9 uur maakte en minstens één keer in de week moesten dat er tien zijn, anders bleef ik niet op de been. Ook hier vroegen zowel ikzelf als mijn omgeving ons af hoe ik dat ging doen met een baby… dat bleek dus hartstikke mee te vallen!? Oké, ik zal niet ontkennen dat ik weleens verzuchtte “nú alweer…” toen ik meiske nog minimaal om de 2,5 uur moest voeden vanwege lag geboortegewicht, dat voeden minstens ’n uur duurde, erna nog extra kolven en dan bleef er maar een ruim half uurtje slaap over tot de volgende voeding weer. “Dat houd je toch niet vol” zou je zeggen… verbazingwekkend genoeg houd je dat dus prima vol, al gaat het na de 2e inmiddels wel ten koste van mijn reservetank die nu aardig leeg aan ’t raken is. Ik heb het boek niet gelezen maar wij “doen maar wat” om toch de balans van samen slapen/ ’s nachts troosten & drinken en genoeg nachtrust voor papa & mama te creeren en dat werkt. ’s Avonds gaat grote zus (3 jaar) eerst naar bed, zodra die slaapt gaat kleine zus (nét 1 jaar geworden vorige week) naar bedje, dat duurt iets langer met drinken en wiegen en schommelen en weer even over de gang lopen, zodra die slaapt drinkt mama een kop thee en gaat vrij snel daarna ook naar bed, ’s nachts wordt grote zus wakker, die klimt vanzelf bij ons in bed dus dat merken we nauwelijks, zodra kleine zus wakker wordt pakken we die er ook bij en slapen we samen verder. Ik heb het idee dat die eerste paar uurtjes “alleen slapen” voor ons net dat verschil maken tussen moe blijven en toch wat meer energie op doen. Overigens is de enige reden dat kleine zus in haar eigen bedje begint, onze enorm hoge (72 cm) boxspring, waaruit ze een lelijke val kan maken. Anders begon ik lekker naast haar en glipte ik het bed uit zodra ze sliep. Kan niet wachten totdat ze veilig zichzelf uit bed kan laten glijden ;). “Een beetje van mezelf en een beetje van Maggi” dus, works for us…!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here