Terwijl ik het boek ‘Lekker slapen zonder huilen’ las, merkte ik dat ik op vele punten wat verbeteringen door kon voeren. Met een aantal ervan ben ik meteen begonnen.

Waar de schrijfster me op wees, en wat ik eigenlijk wel wist, was dat baby’s soms geluiden maken ’s nachts zonder dat er iets is. Dat je dan met je slapende hoofd denkt dat-ie wakker is, en dan automatisch doch liefdevol je kindje oppakt en aanlegt. Dat had de schrijfster zelf ook vaak gedaan. Wat ze adviseerde was om je, als je geluiden hoort, nog even slapende te houden en af te wachten of er meer beweging komt. De kans bestaat dat de baby of niet wakker was, of gewoon zelf doorslaapt. Hmm, ja, dat weet ik van overdag in de draagzak. Dan denk ik dat ze wakker wordt, doet ze soms zelfs even haar ogen open, maar kukelt dan weer in slaap.

Deze tip heeft al meteen geholpen. Ik heb ‘m gecombineerd met alleen naar de wasbak dragen als ze signalen geeft. Dat leverde weliswaar een mini-ongelukje op, omdat ze vergeten was een signaal af te geven, maar halveerde wel het aantal keren dat ik eruit hoefde, en ook het aantal voedingen was lager.

De andere tip was om het kind los te koppelen als het niet echt meer dronk maar zichzelf in slaap aan het zuigen was. Ze vergeleek het als volgt: “Stel je voor dat je lekker in slaap valt in je warme zachte bed, en dan plotseling wakker wordt op de koude keukenvloer. Hoe voelt dat? Waarschijnlijk ben je erg verbaasd, vraag je je af hoe dit heeft kunnen gebeuren, en ga je terug naar je bed. Als een baby gewend is zichzelf in slaap te zuigen, en dan een klein beetje wakker wordt en merkt dat die heerlijke sensatie er niet meer is – hoe heeft dit kunnen gebeuren? waar is die tepel? – dan is hij niet zo goed in staat om weer in slaap te vallen zonder dat hij weer even heeft kunnen sabbelen.” Drinken voor het slapengaan is geen probleem, prima zelfs, maar ze adviseert dus los te koppelen zodra de baby niet meer drinkt, opdat de baby leert dat hij in slaap kan vallen zonder te zuigen. Dit kan op verzet komen te staan. Geen probleem, zegt de auteur, laat maar weer eventjes sabbelen, en dan gewoon weer loskoppelen, net zo lang tot hij in slaap valt zonder te sabbelen.

Deze tip heb ik ook meteen toegepast. Meisje vond dat prima. Het verzet viel alleszins mee. Vaak berustte ze er meteen in, en viel zo in slaap. Ha!

Het derde ging over het dagpatroon. Hoe beter de baby overdag slaapt, hoe beter ook ’s nachts. Dat wist ik al. Nu slaapt mijn dochter veel makkelijker tegenwoordig. Soms valt ze in de rij bij de kassa gewoon in slaap. Of blijft ze doorslapen terwijl haar drie halfzusjes in dezelfde ruimte aan het spelen zijn. Dus op het eerste gezicht dacht ik dat daar weinig mis mee was. Tot ik zag hoeveel uur een baby van haar leeftijd overdag gemiddeld slaapt (iets van 3-4 uur) en dat afzette tegen haar slaapduur (1-2, heel soms 3 uur). Hmm. En toen bedacht ik me dat ze wel wat moeilijk doet tegen het eind van de middag. Dat ik dan denk dat ze misschien moet gaan slapen, maar dat ze dat toch niet doet. Vandaag heb ik hier wat meer werk van gemaakt. Ze had rond het middaguur een kleine twee uur geslapen, maar was tegen 16:00 weer hangerig. Ik heb alles uit de kast gehaald om haar in slaap te krijgen. Eerst heb ik rustige activiteiten gedaan terwijl zij in de draagzak zat (keuken opruimen, dweilen boven), en toen stofgezogen beneden terwijl ze dronk. En vervolgens sliep ze! Overigens is het overdag ook handig om de baby los te koppelen zodra ze stopt met drinken, maar mijn belangrijkste zorg was haar over die drempel heen te krijgen om te gaan slapen.

Oh, vergeet ik nog iets. De schrijfster adviseerde ook een vast slaapliedje zodat ze die gaat associëren met slaaptijd en ze makkelijker en in een betere slaap valt. Ik heb een baby-slaap-cd, die ik een tijd heb gebruikt toen ze nog een mini-meisje was, dus die heb ik bij beide dutjes vandaag ook maar opgezet.

So far, so good. Ze slaapt nu weer, en heeft er nog een extra slaapcyclus achteraan geplakt. We komen dus wel aan die 3-4 uur overdag.

Nu wilde ik ook haar bedtijd gaan vervroegen naar (uiteindelijk) een uurtje of 19:00. Dat schijnt ook goed te werken, maar ik vraag me af of ik dat nu wel ga doen als ze tot 17:45 ofzo slaapt. Maar dat zie ik dadelijk dan wel.

 

Marianne

2 REACTIES

  1. Mooi beschreven. Ik heb bij mijn oudste dochter ook een paar weken zitten tuttelen n.a.v. dat boek. Ik denk dat het allemaal best baby-vriendelijk is, maar het is in elk geval niet moeder-vriendelijk. Wat ben je er druk mee zo. Wij zijn er uiteindelijk mee gestopt, omdat ze er niet van leerde slapen. Het klonk logisch die adviezen, maar onze dochter deed liever hazenslaapjes. Onze zoon hebben we van begin af aan laten slapen naar zijn eigen behoefte. De gemiddelde slaapuren op een dag, zeggen eigenlijk ook niks, de behoefte aan slaap verschilt sterk per kind, dat zie je ook aan het feit dat het ene kind veel eerder stopt met de middagslaap dan de ander. Misschien werken Pantley’s adviezen bij jullie wel, maar mijn advies vanuit eigen ervaring is: ga er niet te lang mee door, dat kan een hoop frustraties schelen.

  2. Fijn drieluik Marianne! Sterkte met omgaan met je tekort aan slaap dat toch nog wel wat blijft bestaan, als ik het goed lees.

    Ik post mijn reactie hier omdat het ook reactie is op Petra.

    Ik heb dit boek gelezen toen mijn dochter een half jaar oud was. Ik vond het heel fijn zoveel over slaap te leren, zoveel erkenning te lezen voor wat er met jezelf gebeurt, en zoveel opties te krijgen: voor co-sleepers, eigen bedje, eigen kamer, voor al dan niet borstgevoed. Heel fijn om zo je eigen plan te maken voor wat bij jou en je kind past. Met deze tips in de hand kan je steeds blijven zoeken – want er is niet een maatregel te vinden die altijd voor alle kinderen werkt.

    Ook fijn om de hoofdstukken achterin te lezen: wat als het niet werkt of niet lijkt te werken? Wat als je zo stuk zit dat je hier helemaal geen energie en puf voor hebt? Voor mij hielp het al dat we wel probeerden om het te verbeteren. Ik had hoop nodig dat het beter kon en zou worden.

    Uiteindelijk is mijn (temperamentvolle) dochter niet gaan doorslapen door alles wat ik uit dit boek heb gehaald, maar haar slaap verbeterde wel. Soms weer slechter (door al die dingen die je in je derde verhaal ook schrijft), dan weer ietsje beter. Sinds ze 2 is gaat het ineens stukken beter. Wat daar nou precies voor heeft gezorgd: geen idee. t Zal een combinatie zijn van dingen die wij hebben gedaan en haar eigen ontwikkeling en opgroeien. Ze begint nu echter ook overdagslaapjes over te slaan – maar dat heb ik er voor over :-).

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here