‘Heeft ze al een slaapritueel?’ vraagt de dame van het gastouderbureau. Beelden van boekjes voorlezen en slaapliedjes zingen komen in me op. En daarmee onmiddellijk het gevoel dat ik tekort schiet, want zo’n ritueel hebben we (nog) niet. Nu al een slechte moeder. En ik weet toch hoe belangrijk voorlezen is?
20160617 slaaprituelen 2‘Ukkepuk is bijna vier maanden. Heeft ze dan al in de gaten wat de bedoeling is?’ vraag ik aan de gastouder. ‘Ja, dan beginnen ze dat een beetje door te krijgen.’ Oh.
Thuis probeer ik het eens een paar keer. Ik leg Ukkepuk in de kinderwagen en begin te zingen. ‘In this heart lies for you…’ Toen ze nog in mijn buik zat, had ik bedacht dat ik dat lied als slaapliedje wilde gebruiken, en zong het alvast regelmatig voor haar. In de eerste weken heb ik het wel geprobeerd, maar het werkte niet. En nu ook niet. Ze wordt er wel rustig van, maar zet het weer op een huilen als het afgelopen is. Het lied eindeloos herhalen, biedt ook geen soelaas. ‘Waarom pak je me niet gewoon op?’ valt er in haar ogen te lezen.
Wat wel werkt, is Ukkepuk lekker aan de borst in slaap laten vallen. En dan vooral niet terug in bed leggen, want dan wordt ze wakker. Ik ben daaraan gewend geraakt. Wanneer ik denk dat ze wel zo’n beetje wil slapen, zet ik wat spullen klaar op de bank, zodat ik me de komende drie kwartier of anderhalf uur kan vermaken. Soms neem ik haar alvast op de arm terwijl ik in de kamer heen en weer loop met mijn telefoon, de laptop, een kopje thee. Als in slaap borsten niet werkt, of als het me even niet uitkomt om op de bank vast te zitten, gaat Ukkepuk in de 20160617 slaaprituelendraagdoek. Ik schuif een cd’tje in de speler, knoop de doek om en laat haar er in zakken. Dan doen we een rustig dansje op de muziek. Of twee als ze nog niet in slaap is gevallen. Daarna ga ik de was doen, of boodschappen. De kinderwagen gaat mee voor de boodschappen, dan komt die toch nog van pas.

 
Alleen slapen wil Ukkepuk bijna nooit. ’s Nachts ligt ze op haar buik op mijn buik. Ideaal met voeden. Ze hoeft niet te huilen, alleen een beetje te bewegen, als ze wat wil drinken. Onze ritmes zijn goed op elkaar afgestemd. Na een lange nacht slapen en tussendoor voeden, ben ik beter uitgerust dan ik vooraf had verwacht. Die ene keer dat Ukkepuk ’s avonds in haar cosleeper in slaap was gevallen, was ik verrukt! ‘Ik kan eindelijk een keer weer op mijn buik slapen!’ dacht ik. Na een uur lag ik nog te woelen en te piekeren. Heeft ze het warm genoeg? Koelt de kruik niet te veel af in de loop van de nacht? Zou een extra dekentje te warm zijn? Als ik in slaap val, word ik dan wel op tijd wakker voor het voeden? Of zou ze dan al helemaal overstuur moeten huilen?
Mijn lichaam lag wel lekker, maar ik kreeg geen rust. Totdat er beweging was naast me. Ha gelukkig! Ze wordt wakker. Kom maar hier lieve Ukkepuk, dan krijg je een slokje. Blijf maar lekker bij me. En zo sliepen we die nacht nog kort, maar gelukkig.

Daphne Dertien

11 REACTIES

  1. Heerlijk hè, samen slapen :). Laatst was ik alleen thuis en heb ik mijn mini van 4 jaar nog gehaald om samen te slapen. Was geweldig. En een slaapritme… Ach, als iedereen maar genoeg slaapt.

  2. Heb je ook al eens geprobeerd op je zij te voeden? En dat je ukkie dan naast je slaapt? Is misschien prettiger dan op je buik. ?

    • Ja, dat heb ik wel eens geprobeerd, maar het gaat niet zo lekker. Door de spruw heeft ze een beroerde hap. Voor het voeden moet ik toch even goed zitten en streng zijn als ze verkeerd aanhapt. En als we daarna weer gaan liggen, heeft zij duidelijk een voorkeur voor op mijn buik. Misschien wil ze mijn hartslag gewoon horen, ofzo. Is prima, hoor! 🙂

  3. Fijn dat je naar je kind en je eigen lichaam luistert. Betere experten dan moeder Natuur vind je toch niet!

  4. Herkenbaar! De kinderwagen is inderdaad een perfect boodschappen wagentje ?
    Ik lees tussendoor weleens voor. Alleen niet als slaapritme. Gewoon samen lol met een boek.

  5. Intussen is ons zoontje twee jaar en hebben we inderdaad een slaapritueel (pyjama aan, tandjes poetsen, boekje lezen, kusje geven) maar als baby van een paar maanden ging het er ook nog zoals bij jou aan toe hoor 🙂 Die overgang komt op een bepaald moment wel vanzelf. Geniet nog van deze knusse tijd!

  6. En dan hoe gaat het bij de oppas? Ik doe ongeveer het zelfde als jou….ik vermoed dat bij de oppas baby wilt helemaal niet slapen, huilt en huilt totdat zij te moe is…..

    • Met de oppas heb ik de afspraak dat Ukkepuk niet lang moet huilen (en zeker niet in haar uppie). Als ze ontroostbaar is, dan kom ik haar gewoon voeden/troosten/mee naar huis nemen. En wat blijkt? Bij de oppas valt ze gewoon rustig in slaap. Soms protesteert ze 2 minuutjes, maar dat is het. Ze weet blijkbaar dat ze op een andere plek is en dat het daar anders gaat dan thuis.

  7. Ik vind het ook lastig, ons zoontje is 4 maanden en voor mijn gevoel verwacht iedereen dat ik zeg dat hij doorslaapt, of op zijn minst dat ik daar aan werk. Of dat hij ’s middags een vast ritueel heeft. Of een vast ritme. Maar het enige dat werkt waarbij we ons allebei gelukkig voelen is even drinken terwijl ik naast hem lig en dan valt hij in slaap. Ik heb besloten me niet meer te laten opjagen door het ‘doorslapen ding’ dat blijkbaar zo belangrijk is.

  8. Wij hebben een cosleeper ledikantje en gebruik dat soms wel, maar vaak ook niet. Hij kan iig aan zijn kant niet van het bed vallen 😉 En als hij groter wordt kan hij makkelijk opschuiven. Maar grappig genoeg als hij er wel in slaapt, heb ik de af en toe de neiging om even te voelen of het wel goedgaat omdat ik dan met die halve meter extra ruimte hem niet voel of hoor ademen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here