Het was echt de hoogste tijd, maar ik durfde het niet aan: naar de kapper voor een uitgebreide behandeling zonder mijn dochter van een half jaar mee te nemen. Het duurt te lang voor haar om niet te drinken, urenlang stilzitten is aan haar niet besteed en ik zie mezelf nog niet kolven op het toilet van de kapsalon. Daar kwam nog bij dat ik een paar maanden geleden bij de dorpskapper zat met mijn slapende dochter en de kapster vol afgrijzen vertelde over een vrouw die borstvoeding gaf waar iedereen bij zat. Ik ben nog nooit zo snel een kapsalon uitgevlucht. Ik voelde me echt niet welkom. Er moest een oplossing bedacht worden, want ik was inmiddels echt toe aan een momentje voor mezelf.

Dus op een regenachtige zaterdag vertrok ik met mijn dochter en hulptroepen naar de kapsalon. Mijn lieve dochter had thuis nog uitgebreid gedronken en had in de auto een hazenslaapje gedaan, dus ze kon er tegenaan. Samen met oma en tante ging ze lekker wandelen in de stad. Ondertussen genoot ik van de rust. Ik hoefde alleen maar te zitten en lekker te kletsen met de vriendelijke kapper. Na wat koetjes en kalfjes vertelde ik over mijn dochter die elk moment terug kon komen. De kapper reageerde op vanzelfsprekende toon dat baby’s vaker borstvoeding kregen in de salon, maar dat het ook geen probleem was geweest als ik mijn kolf had meegenomen. Wat een fijne reactie!

Niet lang daarna voelde ik me opeens onrustig worden, nog voordat tot me doordrong dat ik mijn dochter hoorde huilen. Zij, en ik, kwamen direct tot rust toen ze mocht drinken. Stiekem zat ze af en toe te glimlachen naar de kapper. Zo jong, en nu al een flirt! Nadat ze de harten had gestolen van alle aanwezigen ging ze weer lekker de hort op. Ik kon nog even ontspannen en mijn dochter had het ook naar haar zin. Het voelde als een warm bad. Heerlijk normaal, borstvoeding in het openbaar.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here