Home Natuurlijk Ouderschap

Natuurlijk Ouderschap

Vertrouwen op je natuur

Tijdens je eerste zwangerschap denk je vaak al na over hoe je je kind gaat opvoeden. Maar hoe veel je ook leest, kijkt en praat – zodra die kleine er is, weet je pas echt hoe dat voelt. Tot je verbazing kloppen sommige ideeën die je had, niet meer.

Een kind opvoeden, ga er maar aan staan. Het is misschien wel het moeilijkste wat je ooit hebt gedaan. Maar ook het fascinerendste. Je ziet je baby uitgroeien tot volwassene. En jij mag haar daarbij begeleiden. Oergevoelens en instincten nemen het over waar je vooraf alleen met je hoofd kon bedenken hoe je het wilde.

En weet je? De natuur heeft meestal gelijk. Zeker als het om je kinderen gaat.

Het ligt dan ineens voor de hand om te doen wat je eigen natuur – en die van je kind – je ingeven. Dat is natuurlijk ouderschap: liefdevol en met respect omgaan met je kinderen. Net zoals je zelf behandeld wilt worden.

Natuurlijk ouderschap begint zodra je kindje wordt geboren. Bloot op je buik voelt de baby wie jij bent en bij wie hij hoort. Vanaf dat moment leren jullie elkaar te begrijpen. Jij reageert op zijn signalen: als hij huilt, is er iets en kom je dus in actie. De baby laat je weten wanneer hij trek heeft en krijgt dan te drinken. Je draagt hem meestal bij je, in je armen of een drager, je slaapt dicht bij elkaar.
Zo leert je kind dat hij veilig is, dat hij op je kan vertrouwen. Zo kom je tegemoet aan zijn basale behoeften, en, in tegenstelling tot wat je wel eens hoort, ook aan die van jezelf. Want als ouder heb je als eerste behoefte: goed voor je kind zorgen.

Van klein tot groot

Baby’s worden dreumesjes, peutertjes, kleuters, pubers zelfs. Kinderen ontwikkelen zich. Dat gaat helemaal vanzelf. Ieder kind heeft van nature zin om te leren. Als ouder wil je ze daarbij een veilige basis bieden. In de opvoeding verandert er dan eigenlijk niet veel. Je komt nog steeds een heel eind door goed te kijken naar wat je kind en jij nodig hebben.

Machtsmiddelen, zoals straf of time-outplekken, zijn helemaal niet nodig als je met elkaar kunt communiceren over wat je nodig hebt.

Kindjes weten van meet af aan wat ze nodig hebben, en laten dat weten. Gaandeweg leer jij de taal van je baby te spreken: wanneer ze honger heeft, of slaap, wanneer ze gewoon even wil knuffelen, of juist op ontdekkingstocht naar de overkant van de kamer.

Laat je niets wijsmaken over rust en regelmaat, of dat baby’s moeten ‘leren’ om alleen in slaap te vallen, bijvoorbeeld. Dat leren ze vanzelf en hoeft niet opgedrongen te worden met een gestreste baby en moeder als resultaat. Ze leren het niet meteen: een mensenkind is biologisch gesproken nog járen hulpeloos zonder ouders. Maar geef je kind de tijd om in haar eigen tempo te groeien en je zult zien: op een dag krijg je een zoen en weg is ze, vol vertrouwen de wereld in.

Misverstanden

Natuurlijk ouderschap betekent niet:

1 Dat je jezelf opzij zet, wegcijfert of anderszins benadeelt. Jouw behoeften zijn net zo belangrijk als die van je kinderen. Tegelijk ben jij de volwassene en dus degene die zich kan aanpassen. En wat blijkt: meegaan in wat je kind van je vraagt, levert de minste strijd op en de grootste tevredenheid bij ouder en kind. Niet altijd makkelijk, wel bevredigend.
2 Dat je je kind altijd haar zin geeft. Sociale vaardigheden en conventies, zoals rekening houden met anderen, horen wel degelijk bij de opvoeding.
3 Dat je nooit boos wordt of anderszins je eigen gevoelens laat spreken. Zie misverstand 1

Groot worden in veiligheid

Investeren in een goede verstandhouding, vanaf het begin, tussen ouder en kind. Niet per se makkelijk, niet per se vanzelfsprekend. Wel de manier om je kind te begeleiden onderweg van hulpeloos baby’tje naar evenwichtige volwassene die vol vertrouwen de wereld in gaat.

Kinderen die op deze manier worden opgevoed, groeien op in veiligheid en vertrouwen. Een kind dat veilig gehecht is, weet dat haar behoeften belangrijk zijn. Dat het getroost wordt als het verdrietig is, gevoed als het honger heeft. Juist daarom kan zo’n kind op avontuur: als ze valt, sta jij klaar om haar op te vangen.

Natuurlijk ouderschap in de praktijk

Hoe doe je dat, inspelen op de behoeften van je kind?

• Je houdt je baby dicht bij je, zodat je haar signalen makkelijk kunt oppakken. Een draagdoek is bijna onmisbaar: zo heb je je handen vrij om zelf ook nog iets te kunnen doen. Mamma’s behoeften zijn óók belangrijk immers.
• Je voedt je baby zelf, op de momenten die zij aangeeft. Ook weer zoiets waarvoor we allemaal gemaakt zijn, en wat we een beetje zijn kwijtgeraakt in de westerse gewoonten.
• Als je kindje groter wordt, geef je in de opvoeding zelf het goede voorbeeld en stelt grenzen waar je dat wenselijk acht.
• Je volgt de ontwikkeling van je kind, kijkt wat ze kan en wil – en niet wat ze volgens een boek nu zou moeten kunnen.

Ieder kind is anders: een individu met eigen gedachten en gevoelens, en onderdeel van het gezin. Accepteer en respecteer ieders eigenheid, zoals je wilt dat je kinderen jou accepteren en respecteren. Neem de tijd en de ruimte om je kind te leren kennen. En jezelf. Ook jij groeit in je rol als ouder.

Klinkt logisch toch? Volstrekt natuurlijk? Dat is het ook. Daarom noemen we deze manier van opvoeden: Natuurlijk Ouderschap.

Sponsors