Is het nu echt voorbij, die mooie zomer? De wind waait om het huis en het regent. Afgelopen weekend genoten we nog van prachtig weer. We gingen naar buiten en liepen over een avonturenpad. Vergis ik me nou, of had je dat vroeger gewoon nog niet? Speelbossen, avonturenpaden en blotevoetenpaden, ze lijken wel (om maar even in herfstsfeer te blijven) als paddenstoelen uit de grond te schieten de laatste jaren.

Wij woonden vroeger niet zo dicht bij het bos, en als we dan in het bos gingen wandelen, dan was dat meestal een paaltjeswandeling. Soms kwamen we dan langs “spannende” plekken, zoals een vennetje met kikkers of een boom waar je goed in kon klimmen. We plukten bosbessen en zagen als we geluk hadden een ree. Maar dat was het wel zo’n beetje.

Natuurlijk kan dat nu nog steeds, gewoon wandelen om het wandelen. Ik hou er wel van, maar met jonge kinderen is het niet altijd een succes. De prachtig aangelegde speelbossen en –paden van tegenwoordig vind ik echt een fantastische uitvinding. Het heeft zoveel mooie kanten. De natuur ontdekken door te voelen en te ervaren, hindernissen tegenkomen en lekker bewegen. Grenzen verleggen, durf ik wel of niet? Samenwerken en elkaar helpen. Gewoon lekker buiten actief zijn en plezier hebben met naarbuiten2elkaar. Mijn ervaring is dat de moeilijkheidsgraad ook voldoende varieert zodat het voor jong en oud leuk is.

Ik denk dat iedereen het er wel over eens is dat buiten zijn en bewegen goed voor je is. Als het mooi weer is, is het niet zo moeilijk om naar buiten te gaan. Maar met guur en koud weer is de drempel toch wel iets hoger. De komende maanden zullen we de blotevoetenpaden even links laten liggen, maar de speelbossen zijn ook vast en zeker in de herfst en winter erg leuk zolang het niet te glad of te glibberig wordt.

En anders gaan we geocachen. Er zijn speciale routes die voor kinderen ook leuk zijn om te doen. Gewapend met gps-apparaat op zoek naar de schat, onderweg zoekend naar de juiste coördinaten en oppassen dat je niet gespot wordt door muggles (zo worden niet-geocachende mensen genoemd). Vaak kom je op plekken die je zelf niet zo snel zou uitzoeken, en als dan de geocache gevonden wordt is de voldoening groot. En dan na het klimmen, balanceren of speuren bij thuiskomst genieten van een beker warme chocolademelk met zelfgebakken koekjes. Ja, zolang het niet met bakken uit de hemel komt, zullen wij ons buiten wel blijven vermaken. Laat de herfst en winter maar komen, we kunnen het wel aan!

Corine

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here