Ik hoor soms verhalen van andere moeders die mij enorm raken.  Zo hoorde ik laatst van een moeder die er helemaal doorheen zit vanwege haar huilbaby die met heftige allergieën kampt. Ik herken zoveel van de babytijd van zoon!

Het was loodzwaar, ik vroeg of kreeg te weinig hulp en raakte in een post-partum depressie. Dat gun ik niemand, maar van achter een beeldscherm kan je zo weinig concreet voor een ander doen. Ik realiseerde mij dat ik echter wel degelijks iets concreets kon doen, want ik had een auto en binnenkort een dag zonder verplichtingen. Ik heb dus aangeboden om langs te komen bij deze moeder, al woonde ze ver weg. Het bleek voor ons allebei spannend, maar het voelde goed toen ik er uiteindelijk was.

Vanuit mijn AP-mindset zijn er twee primaire manieren om een huilende baby rustig te krijgen: voeden en dragen. De baby huilde niet toen wij er waren, maar de moeder was wel aan rust toe. Ook om een baby rustig te houden, ken ik twee beproefde methodes: dragen en voeden. Nu kon ik andermans baby niet zomaar voeden, zeker niet vanwege de allergieën, maar dragen kon wel.
Ik heb de baby in de draagzak om mijn buik ‘geknoopt’ en ben samen met mijn eigen twee kinderen een stuk gaan lopen. De baby heeft zo’n 1,5 uur bij mij geslapen. Wat voelde dat goed: de baby had rust, de moeder had rust, en ik kon even ‘moederen’ over drie kinderen.

In mijn AP-benadering van onze kinderen is voeden altijd belangrijker geweest dan dragen. Dragen was voor mij vooral uit praktische overwegingen, maar deze situatie heeft mij laten ervaren hoe waardevol dragen kan zijn.

Met dit verhaal wil ik mijzelf overigens absoluut niet op de borst kloppen. Ik denk dat in een warme gemeenschap zoals de Dragen en Voeden-gemeenschap het bieden van dergelijke hulp niet ongewoon is. Ik heb veel steun, waardevolle adviezen en luisterende oren mogen ontvangen op het forum, dus het is voor mij niet meer dan logisch dat ik op deze manier iets terug doe.

–Anoniem

Ter ere van het 10-jarig bestaan van het Dragen en Voeden forum publiceren we een serie van ingezonden verhalen en foto’s waarin onze forumleden hun ultieme Natuurlijk Ouderschapsmoment(en) beschrijven. Wil jij jouw verhaal en/of foto hier ook bij hebben staan? Stuur het ons via het forum, of via het contactformulier hier op de website!

DELEN
Vorig artikelDe kippen op stok
Volgend artikelPoppen dragen – DV 10 jaar lezersverhaal
Cilfa Nieraad
Ik ben Cilfa, moeder van twee dochters en getrouwd met mijn liefhebbende echtgenerd. Ik heb Indiase Talen en Culturen gestudeerd in Leiden, en later Sociaal Wetenschappelijke Informatica in Amsterdam. Tijdens mijn eerste zwangerschap zocht ik meer informatie over draagdoeken en borstvoeding en kwam ik bij Dragen en Voeden terecht. Daar raakte ik hopeloos besmet met het Natuurlijk Ouderschap virus. Ik ben een enorme computer nerd en werd in 2014 technisch beheerder van het Dragen en Voeden forum. In 2015 nam ik, samen met Ramona Verwer, Dragen en Voeden van Kirsten Minnen over, en sinds begin 2018 ben ik de enige eigenaar. Mijn doel is om Natuurlijk Ouderschap bekend te maken onder het brede publiek, zodat er zoveel mogelijk mensen de voordelen daarvan mogen ervaren.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here