Ik heb een lastig probleem. Ik ben leerkracht in het openbaar onderwijs, wat impliceert, dat kinderen van alle geloven en alle achtergronden welkom zijn. Dat zie ik ook als groot goed. Het probleem valt in drie aspecten uiteen.
Voor mij staat vast dat de wereld is ontstaan en ontwikkeld door een miljarden jaren durend proces van natuurlijke selectie.
Bovendien vind ik dat ziekten geen vloek op de mensheid zijn, of een straf van een hogere macht voor een individu. Gelukkig wordt deze visie breder gedragen.
Tenslotte vind ik, dat je mag leven zoals je hart je ingeeft, en dat je gelukkig moet kunnen worden als homoseksueel. En dat het erkennen van homoseksualiteit hoort bij de seksuele voorlichting.

Ik heb als jonge leerkracht wel eens meegemaakt dat een les rond een tijdschriftartikel over een jongen die uit de kast kwam, zo verstoord werd door een katholiek meisje, dat ik, tot mijn schande, de les heb gestaakt. Bang als ik was voor gedonder met haar ouders.
Ik vertel altijd heel braaf en correct dat er mensen zijn die denken dat de wereld zoals wij die nu kennen vanzelf is ontstaan, en dat er mensen zijn die denken dat de wereld in zes dagen is geschapen door God. Maar eigenlijk wil ik niet meer zo braaf zijn. Het vermijden van het onderwerp is gemakkelijk in een middenbouwgroep. Ik kom er dus weer fijn onderuit.

Maar waar ik echt niet onderuit kom is dit credo, waar ik met ziel en zaligheid achtersta, rechtstreeks uit de film “Dead poets society”: het belangrijkste doel van het onderwijs is de mens leren te denken voor zichzelf. En dat vragen vaak belangrijker zijn dan antwoorden. Bestaat er atheïstisch onderwijs?

DELEN
Vorig artikelOm te huilen
Volgend artikelBijslaap

2 REACTIES

  1. Ik geef o.a. les op het protestants christelijk onderwijs en ook mijn lessen, op alle scholen bevatten de zelfde drie aspecten die jij daar noemt. Christenen die de bijbel letterlijk nemen en dus echt denken dat de wereld in zes dagen geschapen is zijn eerder uitzondering dan regel (en wonen over het algemeen op een kluitje). Ook homoseksualiteit o.i.d. is nooit een issue. Ik geef ook les op het openbaar onderwijs. En af en toe denk ik wel eens dat de o van OBS staat voor onverdraagzaamheid. Want op die scholen kom ik de vooroordelen tegen andersdenkenden e.d. tegen. Daar is “homo” een scheldwoord. Ook terugdenkend aan de sollicitatieprocedure werd mij bij de christelijke besturen slechts gevraagd of ik de visie kon onderschrijven/uitdragen, bij het openbare bestuur werd me het vuur aan de schenen gelegd, of ik als kerkgaand leerkracht wel op een openbare school kon lesgeven (tot zover dus dat iedereen van elke religieuze achtergrond welkom is).

    Toen mijn kinderen gedoopt werden, heb ik ze beloofd dat ik ze zo zou opvoeden, dat wanneer de tijd komt dat ze zelf kiezen wat ze met hun leven willen (en dus ook of ze lid willen zijn van een kerk of niet), ze weten waaruit ze kunnen kiezen en wat die opties inhouden. Is dat zo heel anders dan jouw favoriete credo?
    Maar ben je ook werkelijk in staat er naar te leven? Want in het geval van atheïstisch onderwijs zou je de plank misslaan. Je moet iets leren kennen voor je stelling kunt innemen. Anders laat je je slechts leiden door vooroordelen.

  2. Als je achter je laatste credo staat: Doel van het onderwijs is mensen leren denken voor zichzelf…. dan is toch júist het antwoord dat er mensen zijn die a) geloven en mensen die b) geloven prima? Kunst is daarna een gesprek op gang te brengen waarin het nadenken gestimuleerd wordt, en niet de dogma’s van welke religie (of atheisme!) dan ook….

    Een les die verstoort wordt door een religieuze leerling is niet fijn, maar een les die verstoord wordt door niet-gelovigen ook. Zo worden bij mij vaak lessen over religies verstoord door leerlingen die alles onzin vinden, omdat de wetenschap …….

    Vermijden van het onderwerp is het gesprek mijden. Leerlingen vertellen welke visies er bestaan is een eerste stap in ze laten denken voor zichzelf…

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here