Een tweede kindje. Een tweede droom. Een tweede zwangerschap. Een tweede stroom van liefde die niet ophoudt. Wat een bijzondere tijd: een groeiende buik, een groeiend plezier en een groeiende zelfverzekerdheid. Wat een verschil met mijn eerste zwangerschap: ik was meer bezig met het zwanger zijn maar was minder goed voorbereid. Hopelijk zal er ook een verschil zijn in de babytijd: ik was bij de eerste zo zoekend en onzeker. Deze tweede keer weet ik al dat ik het kan. Dat mijn lijf het kan en dat ik het op mijn manier mag doen. Ik zal niet meer ongelukkig tegen mijn gevoel ingaan en mijn kindje wegleggen, laten huilen of alleen laten. Natuurlijk ouderschap is me op het lijf geschreven: samen slapen, lang voeden en veel dragen zit in mijn bloed, hart en hormonen.
Sorry, lieve oudste, dat ik niet 20160722meteen durfde en dat ik het niet eens kende. Dat ik me schaamde voor wat zo logisch voelde en niet wist dat het zo natuurlijk was. Dat ik mijn gevoel niet meteen volgde en het moeilijk vond om het anders te doen dan ik het voor me had gezien en had verwacht. Maar wij, lieve oudste en ik, zijn veilig gehecht. Wij hebben een lijntje die niemand doorknipt. Wij gaan dit delen met je broertje en volgen ons hart. Bedankt, lieve oudste, dat je me liet zien hoe ik mag moederen. Ik heb er zin in, lieve jongste, om je te knuffelen over een paar maandjes. Tot die tijd zit je veilig in mijn buik maar al voor altijd samen met je grote broer in mijn hart.

Deborah

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here