Jij bent mijn eerstgeborene. Vanaf het moment dat ik wist dat je in mijn buik groeide werd ik een moeder. Hoewel ik vele neefjes en nichtjes heb zien opgroeien, wist ik weinig over baby’s. Of wat het betekende om mama te zijn. Of wat voor mama ik wilde zijn. Jij werd geboren en mijn wereld stond letterlijk op zijn kop. Ik was zo met jou bezig, dat ik weleens vergat dat ik ook nog moest eten. Of slapen. Of douchen. Alles wat ik wilde, was een goede mama voor jou zijn. De beste die je je kon wensen.

Maar ik wist nog niet zoveel. Ik wilde mijn gevoel volgen die zei dat ik je ’s nachts bij me in bed moest nemen als je huilde, maar ik hoorde tegelijkertijd stemmetjes van anderen die zeiden dat ik je teveel zou verwennen. Ik raakte in de war en vroeg me af of ik wel genoe20160718 staandg borstvoeding had, want je bleef zo hongerig. Onder druk gaf ik je maar een flesje, ik wilde immers alleen het beste voor jou. Ik liet je met 3 maanden in je eigen kamer slapen, omdat dat zo hoorde (dacht ik), terwijl ik vervolgens hele nachten naast je bed bleef zitten. Ik deed alles wat ik dacht dat ik moest doen, ook al volgde ik daarin helemaal niet mijn gevoel. Ik werd onzeker en voelde dat ik faalde, omdat ik je de beste mama wilde geven die je je kon wensen.

Inmiddels zijn we 7,5 jaar verder. Ik ben meer ervaren en wijzer. Ik weet wat voor mama ik wil zijn en volg mijn gevoel in alles. Je zusjes hebben in die zin een ‘betere’ mama gekregen, de mama die ik graag voor jou had willen zijn. Je bent de oudste en alles wat we samen tegenkomen ervaren we ook samen voor het eerst. Het blijft altijd een beetje ‘oefenen’. Maar als ik naar je kijk en zie wat een mooi mens je bent, hoe lief en zorgzaam voor je omgeving, hoe open in je houding naar de wereld en hoe zelfverzekerd en ondernemend je de wereld tegemoet treedt, dan weet ik dat ik het toch best goed heb gedaan. Ik was dan misschien niet de beste mama die ik wilde zijn, maar ik hoop dat jij je geen betere kan wensen.

Chabeli

DELEN
Vorig artikelGek doen
Volgend artikelMama van twee
Ik ben Chabeli, moeder van een zoon en twee dochters. Sinds de geboorte van de jongste ben ik thuisblijfmoeder. De kinderen krijgen thuisonderwijs volgens het Unschoolingprincipe, wat volgens ons het meeste aansluit bij het natuurlijk en onvoorwaardelijk ouderschap. Wij proberen zo natuurlijk mogelijk te leven, zowel in het ouderschap, het leren als in de manier waarop we de wereld en natuur benaderen. Op de Dragen en Voeden blog schrijf ik over allerlei dingen die ons in het dagelijks leven bezig houden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here