Ergens tussen mijn tweede en twaalfde levensjaar ben ik het kwijtgeraakt: de drang om te onderzoeken, creëren ter wille van het proces, niet met een product als doel. Wat heerlijk om je te kunnen verliezen in verf en papier. Is dit iets wat voorbehouden is aan kinderen? Zijn er volwassenen die het hebben weten te behouden? De meeste kunstenaars die creëren om in hun levensonderhoud te kunnen voldoen volgens mij niet, het prodúct moet immers aan de man gebracht worden. En wat ik me herinner van mijn kennismaking met de kunstacademie was wel een verhaal over het verhaal áchter de kunst, een beschrijving van hóe het ontstaat, maar toch ook een nadruk op iets tastbaars. Een ding, een schilderij. Maar het kan natuurlijk dat ik nét die voorlichter trof die er zo tegenaan keek. De academie is het uiteindelijk niet geworden, dus ik ben er niet persoonlijk achter gekomen hoe dat zit, de verdeling tussen proces en product.

De dochters verven nog vol overgave. Vingerverf is favoriet; vol verbazing voelen aan textuur en viscositeit. De kleuren naast elkaar, over elkaar, door elkaar. Ik knip foto’s als een dolle, om elke stap vast te leggen. Hoe alles uiteindelijk eindigt in één grote, groen-bruine camouflagekunst. Is het Kunst? Ik vind van wel: de Kunst van het Genieten.

Alyson
DELEN
Vorig artikelExcellente staatssecretaris,
Volgend artikelWaarde

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here