Kinderhandjes op mijn raam, want we zwaaien elkaar altijd uit en wachten vol verwachting tot papa thuis komt uit zijn werk. En de vensterbank zit zo lekker, mama’s plantjes mogen even de hoek in. Plus alles ziet er zo magisch mooi verlicht uit nu het vroeger donker wordt en we meer binnen zitten.
Kinderhandjes aan mijn breekbare decemberversieringen. Want stekkers, snoeren, glazen kerstboompjes en kerstballen zijn zoveel leuker dan de Duplo of puzzels die er de rest van het jaar ook zijn.
Kinderhandjes aan de radio die vrolijke kerst-hits afwisselt met prachtige winter composities die mama weemoedig stemmen. Kinderhandjes die me uit mijnn gedachten meesleuren als we urenlang dansen op Jingle Bells.
Kinderhandjes die geen vuurwerk mogen aanraken maar vrolijk wijzen naar de kleurtjes in de lucht en lampjes bij de huizen.
Kinderhandjes tevreden in mijn hand als we meteen na het eten naar boven gaan en na een winterverhaaltje heerlijk rozig in slaap vallen. Want december is elk jaar weer verrassend, vermoeiend, verwonderend en veel te snel voorbij.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here