De bovenstaande term werd geïntroduceerd door de historisch pedagoge Lea Dasberg, in haar bestseller ‘grootbrengen door kleinhouden’ uit de jaren ’70. Daarin trekt ze van leer tegen de toentertijd ‘ moderne’ opvoedmoraal. De kinderen werden vanaf die tijd grootgebracht in een soort ‘ jeugdland’ , beschermd tegen de boze buitenwereld. Ze hoefden alleen maar aan zichzelf te denken. Alle gevaar werd voor ze weggenomen op woonerven, speeltuinen met rubbertegels en verwarmde overdekte zwembaden. Dat is zo gebleven. De echte wereld is ver weg, die heet de derde wereld. Daar zamel je geld voor in, via een sponsorloop. Maar wat ons leven in Nederland echt inhoudt, wat burgerschap inhoudt, en samenleven met elkaar op ‘dat hele kleine stukje aarde’ , daarvan hebben de huidige kinderen volgens Dasberg geen idee. Ze zegt er meteen bij dat we daar nooit een idee van hebben gehad, maar dat hier dus een taak ligt voor het onderwijs. De kinderen moeten leren wat Godsdienstvrijheid is, en wie Erasmus was.

Het probleem is alleen dat het zo langzamerhand een achterhoedegevecht lijkt. Jeugdland heeft zich namelijk uitgebreid over de gehele Nederlandse samenleving. Vrouwen van 50 proberen te ogen als een kind van 12 . Youp van het Hek schreef laatst een column over de gekte op de Alpe d’ Huez tijdens de tour, Hij benoemde het gedrag van volwassen Nederlandse mannen die op de weg springen om in beeld te komen (en meteen bellen met het thuisfront of het gelukt is) als het resultaat van 60 jaar vrede en welvaart.

Het laatste wat ik op internet tegenkom van de inmiddels hoogbejaarde dame (die bovendien naar Israël geëmigreerd is) stamt uit 2000. Daarna gooide Pim Fortuijn een steen in de vijver. Je kunt veel zeggen over de hele leugens en halve waarheden van de man (bijvoorbeeld dat vrij ondernemerschap ons welvaart brengt, en geen ellende), maar Fortuijn kaartte wel degelijk thema’s aan als burgerschap, godsdienstvrijheid en welvaart. Maar al vrij snel was de hype – en de controverse – zo groot, dat zelfs het dochtertje van een moderne, met een Nederlandse getrouwde Turk verkondigde dat Fortuijn een vuile flikker was, en ze dat van haar vader mocht zeggen.

En zo zitten de kinderen anno nu in het Jeugdland dat samenleving heet. Een samenleving die alle pedofielen wil opknopen om Jeugdland te beschermen, maar wel zijn jeugd schaamteloos als lustobject etaleert. Kirrend duwen juffrouwen op het schoolkamp de groep achters op de bonte avond-dansvloer, in de hoop dat ze verkering met elkaar krijgen. In de kindermode-gids geen kinderen met uitstaande tanden, beugeltjes en loensende oogjes. Een samenleving die ‘steeds duurzamer’ wordt, maar ondertussen elektriciteit nodig heeft om ramen te zemen en boeken te lezen.
Een samenleving waarin er een heleboel wordt gepraat, zonder dat er iets wordt gezegd.

En dan zie ik weer mijn eigen jongetjes, met hun Lego, veilig in het oer-Jeugdland. En dan denk ik; geniet maar, zo lang het kan.

Bart

1 REACTIE

Laat een reactie achter op tim ter harkel Annuleer reactie

Please enter your comment!
Please enter your name here