Nou, laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ik ben zwanger. Kleine S, inmiddels een grote peuter van bijna 3,5 jaar, wordt binnen enkele maanden grote broer. Waar hij nu al erg trots op is!

Voor ons was dit een prima timing. Fijn dat S het allemaal bewust meemaakt, en dat we hem echt al dingen uit kunnen leggen. Maar wat ik nooit beseft heb, is dat de timing van je tweede kind blijkbaar een zaak van publiek belang is. Ja, echt! Zodra je oudste kind de magische grens van één jaar gepasseerd is, is het jachtseizoen geopend. Te pas en te onpas wordt er gevraagd: “En, wanneer komt de volgende?” “En, wanneer wordt S grote broer?” En niet alleen door je naaste familie en vrienden hoor (wat prima is), nee, ook de schoonvader van je schoonzus, of die ene vage collega, kan deze vraag blijkbaar zonder reserves op je afvuren.

Mijn antwoord was steevast een beetje ontwijkend: “Nou, voorlopig nog even niet hoor! We doen het rustig aan!” Heel lang was dat ook gewoon zo; we waren er echt nog even niet mee bezig, en vonden het prettig om onze eerstgeborene al onze energie en aandacht te kunnen bieden. Responsief ouderschap vraagt toch wel wat van ouders, zeker in combinatie met elk een baan.

20151207 foto 1Daarna kwam er een periode waarin het bij mij dan weliswaar begon te kriebelen, maar bij papa J nog niet zo. Er kwam zelfs een periode waarin papa J nog eens serieus moest nadenken over die bewuste vraag, en ik voorzichtig rekening begon te houden met de mogelijkheid dat het bij één spruitje zou blijven. Toen hij dan toch overstag ging, kwam er een periode waarin het best wel mocht, maar het gewoon nog niet zover was. En tot slot braken die mooie maar lastige paar weken aan tussen het moment dat wij voorzichtig verblijd werden met de magische twee streepjes, en het punt waarop we ons zeker genoeg voelden om dat nieuws aan de grote klok te hangen.

In de twee jaar waarin we al deze fases doorliepen was het regelmatig bukken en ontwijken. En weet je, als zo’n vraag gesteld wordt uit oprechte interesse van iemand waar je een goed gesprek mee hebt, is dat helemaal geen probleem. Maar vaak wordt het gebracht als een soort van luchtig tussendoortje om een gesprek aan te knopen of gaande te houden, door iemand waarmee je helemaal geen gevoelige details wil delen. En er kunnen zóveel redenen zijn waarom mensen (nog) geen tweede kind hebben, en dus evenzoveel redenen waarom die onschuldig bedoelde vraag voor pijnlijke situaties kan zorgen.

Misschien zijn ze allang bezig en gaat het niet vanzelf, misschien zitten ze zelfs in een zwaar medisch traject. Misschien zijn er andere gezondheidsissues die meespelen. Misschien verkeert de relatie even in zwaar weer, en is nog een kind wel het laatste waar ze op dit moment aan denken. Of misschien hebben de ouders überhaupt twijfels of ze wel meerdere kinderen willen; omdat dat ten koste kan gaan van het eerste kind en/of hun eigen verdere levensdoelen, omdat ze het ouderschap toch best wel zwaar vinden, omdat ze bang zijn dat de huidige fijne situatie verandert… of om welke reden dan ook, dat is helemaal aan mensen zelf, toch?

20151207 foto 2En trouwens, als we toch bezig zijn: hetzelfde geldt natuurlijk voor koppels die langer samen zijn of net getrouwd. Blijkbaar zijn die ook vogelvrij. En zoals model Chrissy Teigen, inmiddels ervaringsdeskundige in het IVF-gebeuren, het pas nog heel helder stelde: op een dag stel je die vraag aan de verkeerde persoon, aan iemand die het daar echt moeilijk mee heeft.

Dus kunnen we afspreken, voor al die mensen die in al deze situaties kunnen verkeren – en vast nog een hele hoop andere situaties waaraan ik nog niet eens gedacht heb – om dit soort vragen met iets meer voorzichtigheid te hanteren? Namens heel veel al-dan-niet (bijna-)ouders: alvast bedankt!

 

Nina

DELEN
Vorig artikelOpladen
Volgend artikelSlapen 3
Nina Bien
Ik ben Nina, moeder van een peuterzoon. Ik ben biologisch psycholoog, gepromoveerd in de cognitieve neurowetenschappen. Ik werk als universitair onderzoeker en docent, en ik ben paardencoach in opleiding. Mijn blogs gaan over de dagelijkse praktijk van het ouderschap, gelinkt aan psychologie en neurowetenschappen.

2 REACTIES

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here