Opruimen. Heerlijk.
Het geeft me zo’n rust in mijn hoofd. Alsof alle chaos die zich na verloop van tijd in mijn denken heeft genesteld, dan even flink aangeveegd wordt. Plus dat er weer ruimte is voor nieuwe dingen. Niet alleen in mijn gedachten, maar ook in ons huis. Helaas doen zich hier op dit moment niet zo heel veel van die opruimmomenten voor, maar dat is oké. Ik heb geaccepteerd dat spelen en leven nou eenmaal gepaard gaat met de nodige chaos. Bij ons in huis althans..

Wat ik ook nog een positieve bijkomstigheid van opruimen vind, is dat ik spullen (terug)vind waar ik soms het bestaan al bijna van vergeten was. Zo vond ik laatst in een oude kast een doos met boeken, meegenomen toen ik uit huis ging. Daarin lag onder andere een oud leesboekje van mezelf, deze had ik gekregen toen ik in groep 3 of 4 zat van de basisschool. Nu ik het teruglas was het wel een heel oubollig verhaaltje, maar ik weet nog dat ik het toen een onwijs spannend boekje vond. Ik heb hem dan ook aardig vaak gelezen herinner ik me. Sowieso vond ik het heerlijk om te lezen. Niets fijners dan mezelf helemaal op te laten gaan in een verhaal.

Naast dat het boekje bijna stukgelezen was, ontdekte ik dat ik het verhaal ook nog had verfijnd met wat tekeningen op de lege plekken van de pagina’s, want ook dat was één van mijn lievelingsb20161213ezigheden,  tekenen. Maar in dit geval geen verhaal-ondersteunende illustraties, nee, ik had de bladzijden opgefleurd met zwangere, barende en zogende vrouwen. Toen ik dit zag verscheen er een grote glimlach op mijn gezicht. Erg bijzonder dat ik als klein meisje van een jaar of 7 al datgene tekende waar ik later één van mijn grote passies in zou vinden.

Ik kijk naar de tekeningen die ik heb gemaakt en zie een vrouw, een moeder.Glimlachend, terwijl ze haar kind dicht bij zich draagt.Krachtig, wanneer ze haar kind ter wereld brengt.Stralend, wanneer ze haar kind voedt.En bovenal liefdevol, wanneer ze in de ogen kijkt van het meest kostbare geschenk dat haar ooit gegeven is.

De doos met boeken schuif ik weer in de kast. M’n dreumes wil drinken.

Femke

 

 

 

DELEN
Vorig artikelMindful mama
Volgend artikelLaptop

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here