Terwijl ik dit schrijf is er een man bezig om onze nieuwe keuken te installeren. Een keuken, zorgvuldig uitgezocht door ons, eentje die aan al onze wensen voldoet en waarvan wij in volle afwachting zijn naar het eindresultaat. In het proces van aankoop tot het eindresultaat is er het een en ander misgegaan. We hebben eerst zelf zitten passen en meten om te kijken wat er mogelijk is. Gelukkig was de keukenverkoper van mening dat er eerst vooronderzoek gedaan moest worden om te bepalen of de door ons doorgegeven maten wel klopte en of het zo geplaatst kon worden of niet. Dit deden wij braaf. Er kwam een mannetje bij ons langs met mooie apparatuur die de boel kwam doormeten. Het bleek dat wij toch niet zo secuur hadden gemeten en er moesten nog even wat aanpassingen aan de bestelling gedaan worden. Nog steeds waren wij helemaal enthousiast, want wij waren in verwachting van een nieuwe keuken.


Zondag kon het slopen van de oude keuken beginnen en gisteren is het tegelwerk gedaan. En vanochtend stond het mannetje IMAG0887die de daadwerkelijk keuken kom installeren op de stoep. Na 5 minuten wist hij me al te vertellen dat dit anders gaat dan de bedoeling. Hij had een lege keuken verwacht. Ook bleek het ragelwerk waar de kastjes aan opgehangen moeten worden te laag of niet bestaand. Hij twijfelde er aan of hij dit in de gegeven tijd voor elkaar kan krijgen.
Ik was in de veronderstelling dat er bij een vooronderzoek naar voren zou zijn gekomen dat dit zou moeten gebeuren. Blijkbaar ben ik fout geïnformeerd. Was ik wel eigenlijk geïnformeerd? Had ik dit kunnen voorzien? Waar had ik dan die, de juiste, informatie vandaan kunnen halen?

Zo gaat het eigenlijk ook met een zwangerschap en met het krijgen van een kind. Als je zwanger bent krijg je echo’s om te bepalen of je kindje het goed doet of niet. Je wordt in de gaten gehouden om eventuele complicaties voor te zijn of op te sporen. En dan komt de bevalling. Je kan je nog zo goed hebben voorbereid, maar hoe het is en gaat weet je van te voren niet. Ook als het niet je eerste bevalling is. En dan is je kindje er. Het ene kindje huilt veel, de ander niet; de een slaapt 22 uur per dag, de ander maar 10 uur. Hoe ga je om met borstvoeding die niet gaat zoals je gehoopt had? Of wat als je ingeknipt bent en de wond wil maar niet genezen. Je zoekt hulp. Een huisarts, een lactatiekundige, verloskundige of een medewerker van het consultatiebureau. Of je gaat zelf op zoek. Maar helaas blijkt dat niet altijd de belangen van de ouder en het kind centraal IMAG0854staan. Of heeft de hulpverlener niet de juiste informatie om je verder te helpen. Of nog erger, de hulpverlener denkt de juiste informatie te hebben en geeft je daardoor verkeerd advies.

Zou het niet fijn zijn als de juiste informatie voor iedereen makkelijk te verkrijgen is? Als je standaard bij je eerste bezoek aan een verloskundige een soort index boekwerk krijgt waar je in kunt vinden waar je terecht kunt met welke vragen? En dat die antwoorden voor iedereen en ieder kind toepasbaar zijn?

Ondertussen droom ik lekker verder van mijn mooie keuken, die bijna af is, maar helaas toch echt geen Boretti fornuis met 6 gaspitten en twee ovens heeft. Soms moeten we het doen met de middelen die er zijn, ook al willen we zo veel beter en mooier. Want ook met mijn fornuisje, gezond verstand, toewijding en veel liefde kan ik lekkere taartjes en heerlijke maaltijden op tafel zetten.

Wendela

DELEN
Vorig artikelOnder de hamer!
Volgend artikelSpeelgoed-emancipatie
Wendela van Rhee
Ik ben Wendela, 32 lentes jong en moeder van een dreumesmeisje. Ik ben een scheikundige in de farmaceutische industrie die zich op het moment volledig inzet voor het onvoorwaardelijk opvoeden en natuurlijk ouderschap. Wekelijks kun je hier blogs daarover lezen. Op mijn eigen blog schrijf ik over nog veel meer onderwerpen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here