Het moment tussen avondeten en naar bed gaan: Met loopauto en blokkenkar racen onze jongens door de woonkamer, botsen tegen elkaar, liggen in een deuk, botsen ergens anders tegenaan. Er komt een moment dat een van beiden zich pijn doet, maar na het huilen en troosten racen ze weer verder, schreeuwend van enthousiasme.
Ze zijn niet rustig te krijgen. Alsof alle energie die nog ergens in hun lichaam zit en gedurende de dag nog niet gebruikt is, opgemaakt moet worden voordat ze naar bed gaan. Alsof het zonde is om die energie niet te gebruiken en het ‘verloren’ gaat door te gaan slapen.
Terwijl er een paar blokken tussen mijn benen door gegooid worden, ruim ik de eettafel af en probeer ik de vaatwasser in te ruimen, maar bij elk bord dat ik in de vaatwasser zet, trekt peuterzoon er weer een bord uit.
Mijn schoonzus vroeg me laatst of ik nooit mijn geduld verlies. Nou, dit is dus zo’n moment. Ik trek peuterzoon bij de vaatwasser vandaan, zeg hem duidelijk dat ik dit niet leuk vind, en ik zet de loopauto en blokkenkar op een plek waar ze er even niet bij kunnen. Niet dat het veel uitmaakt, want even later rennen ze schaterlachend rondjes rond de tafel. Tot een van hen zijn hoofd stoot.
Tijd om naar bed te gaan.
Wonder boven wonder zijn ze stil zodra we boven komen. Manlief ligt ziek op bed, dus we doen net alsof we muisjes zijn, zo stil. Terwijl peuterzoon rustig een toren begint te bouwen met het speelgoed op zijn slaapkamer, hijs ik kleuterzoon in de pyjama en poets zijn tanden. Daarna is peuterzoon aan de beurt om omgekleed te worden. Even voorlezen bij de oudste op bed, daarna zingen we een liedje, dan drinkt de jongste aan de borst tot hij in slaap valt en dan….

…is het stil!

En terwijl ik geniet van de stilte, vraag ik me af of het anders kan. En dan vooral of ik als ouder iets anders kan doen. Wat kan ik doen om ervoor te zorgen dat ze na het avondeten even fijn en rustig spelen? Waarom wil ik eigenlijk dat ze rustig spelen? Ze mogen toch best 20160304 1even wild doen? Ze hebben op deze momenten ook ontzettend veel plezier met elkaar. Maar ik wil ook graag dat ze kunnen stoppen als het genoeg is geweest, en voordat er ongelukken gebeuren. Het is een stukje rekening houden met elkaar (en de buren…) wat hierachter zit. Toch denk ik dat er wel iets te veranderen valt, want we komen te weinig buiten de laatste tijd. Er zijn te weinig momenten waarop ze lekker buiten kunnen ravotten. Dus ja, als ouders kunnen we zeker wat doen. We kunnen ervoor zorgen dat ze hun energie kwijt kunnen door vaker naar buiten te gaan. Even voetballen op een grasveldje, naar de speeltuin verderop of een klein rondje wandelen in het bos. Misschien is er dan na het avondeten geen of minder behoefte om te gaan racen en rennen.
Ik weet niet of dit het drukke moment tussen avondeten en naar bed gaan zal veranderen. Maar het is best een goed voornemen toch?
Komen jullie genoeg buiten in de winter?

Corine

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here