Er zijn van die simpele, maar enorm handige dingen waarvan je je afvraagt waarom ze niet meer gebruikt worden. Een voorbeeld daarvan is S. zijn Learning Tower, oftewel zijn ‘toren’ zoals wij hem noemen (‘togen’ volgens S. – de ‘r’ wordt in zijn snel uitbreidende vocabulaire nog altijd vervangen door de ‘g’, de ‘j’ of de ‘h’). Vele uren heeft hij al in zijn toren doorgebracht, wat een uitvinding!

De Learning Tower sluit aan bij het Montessori gedachtengoed: het kind zoveel mogelijk zelf laten doen en betrekken bij je DSC_3074_zps8408a95cdagelijkse bezigheden, het laten spelen met dagelijkse gebruiksvoorwerpen, het spelenderwijs leren over allerlei (o.a. natuur- en wiskundige) concepten door experimenteren, zelf dingen mogen ontdekken. Ik kende de term Montessori eigenlijk alleen van het gelijknamige schoolsysteem, maar nadat mijn interesse toevallig eenmaal gewekt was kwam ik er achter dat de ideeën van Montessori lang niet alleen over educatie gaan, maar al vanaf de geboorte van het kind relevant en nuttig zijn. En dat onze eigen ideeën over het opvoeden van ons kind daar verrassend goed bij aan bleken te sluiten – of dat veel dingen die wij toch al deden toevallig passen bij de methode, het is maar hoe je het bekijkt. Nieuwsgierig geworden naar wat Montessori nog meer te bieden had kwam ik o.a. achter het bestaan van de Learning Tower.

DSC_0167

De echte Learning Tower is best wel duur, en groot en log. De naam klinkt ook een beetje pretentieus, voor wat – laten we eerlijk zijn – in feite niet veel meer is dan een opstapje-met-uitvalbeveiliging. Maar in al zijn simpelheid is het toch wel een briljant concept. Op het alwetende internet circuleert een beschrijving van een ‘Ikea hackers’-versie: een product van Ikea dat met enkele simpele, goedkope aanpassingen iets anders wordt dat normaal veel duurder is. Vol enthousiasme vuurde ik deze link af op S. zijn papa J., de man met de twee rechterhanden en destijds nog veel tijd. Met rollende ogen nam hij nóg maar weer een opdracht aan, toog naar Ikea voor de Bekvam kruk en naar de bouwmarkt voor een paar andere dingetjes, en klaarde de klus.

En zo had S. opeens twee torens om in te klimmen: eentje op de badkamer, en eentje in de keuken. Met zijn toen net 1 jaar oude en nog veel te korte beentjes kon hij zo opeens op IMG-20131215-WA0000een veilige manier overal bij, en aan vanalles meedoen: ’s morgens samen ontbijt klaarmaken (en ondertussen vanalles in zijn mond stoppen), ’s avonds helpen bij het koken (idem), ‘toktok doen’ (de kraan laten druppen, bekertjes vullen en die in elkaar overgieten in de wasbak), over de toen nog te hoge vensterbank heen naar buiten kijken, zelf zijn tandjes poetsen voor de spiegel, noem maar op. Ook het in en uit de toren klimmen was zeker in het begin een leuke en inspannende bezigheid, en hij heeft vele weken geoefend op het niet achterwaarts maar voorwaarts verlaten van de toren.

Kortom: een ‘toren’ is gemakkelijk te maken, goedkoop, en in mijn ogen een enorme verrijking voor de wereld van de dreumes en peuter!

Nieuwsgierig geworden?
http://www.ikeahackers.net/2013/03/lucys-learning-tower.html

En de toren door S. in gebruik bij het meedoen in de keuken: http://youtu.be/0BY8GLvvDMk

Nina

DELEN
Vorig artikelJillian
Volgend artikelVrijmarkt
Nina Bien
Ik ben Nina, moeder van een peuterzoon. Ik ben biologisch psycholoog, gepromoveerd in de cognitieve neurowetenschappen. Ik werk als universitair onderzoeker en docent, en ik ben paardencoach in opleiding. Mijn blogs gaan over de dagelijkse praktijk van het ouderschap, gelinkt aan psychologie en neurowetenschappen.

1 REACTIE

  1. Nina, je bent geweldig, wat een goed idee! En precies op tijd voor zl’s eerste verjaardag… Namens hem, bedankt!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here