Het is net na de lunch wanneer ik mijn dreumesmeisje vertel dat we zo nog wat boodschapjes gaan doen. Meestal betekent dit dat ze naar de doekjes en drager kast rent en er iets uitzoekt. (Wat overigens geen garantie is dat ze daarin gedragen wordt. En helaas ook niet of ze meewerkt met knopen of niet.) Vandaag rende ze naar de gang en plunderde haar bakje. Ze viste haar wollen buiten broek en haar wollen jasje uit. Prima meid! Doen we die aan, kan jij lekker zelf stappen. Wat aan kan, kan ook weer uit als het te warm blijkt. Maar nee, toen ze dat aan had rende ze naar de buggy. Meestal geef ik daar niet aan toe. Ik heb een hekel aan die dingen, maar vandaag had ze er zo zin in. “Die! Doe! Uitte! Die! Doe! Lief!” Nou, vooruit dan maar!

buggy
En daar liep ik dus. Voor het eerst echt achter de buggy met mijn eigen kind er in. Ik heb wel eens eerder de buggy van vrienden geduwd. Dat vond ik ook geen pretje. Maar zij hebben dan goede buggy’s. Je weet wel, buggy’s waar je portemonnee spontaan een postnatale depressie van krijgt. Dat hebben wij niet. Wij hebben dat ding voor uitzonderlijk gebruik. Ik denk dat tien keer in een jaar misschien net aan gehaald wordt. Wij hebben zo’n B-merk, van zo’n winkel waar je niet vrolijk van wordt en dan nog eens tweede hands. Prima genoeg voor af en toe gebruik. Vooral als ik er zelf niet mee hoef te lopen.

Maar goed, daar liep ik dus, kramp in mijn handen, veel te kleine stapjes moeten nemen en dan alsnog tegen de wielen aan schoppend, vergeten rekening te houden met stoeprandjes en dat ding dus half moeten op tillen. Ik weet weer precies waarom ik een hekel aan dat ding heb.

buggy2Maar eerlijk is eerlijk. We zijn dus al weer een tijdje thuis. En ik zit nu lekker in de luie stoel met mijn voeten op de poef, kat op mijn voeten dit stukje te schrijven. Terwijl dreumesmeisje nog heerlijk in haar wolletjes ligt te snurken in de buggy. Als ik haar had gedragen was de kans groot geweest dat ze wakker geworden was op het moment dat ik haar van mijn rug afhaalde. Of ik had op een stoel aan tafel moeten gaan zitten om te schrijven. Dus ook al vind ik die buggy’s ondingen, het is verrekte handig dat dreumesmeisje er nu nog heerlijk in ligt te slapen!

Wendela

DELEN
Vorig artikelZwaar!
Volgend artikelHecht

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here