Lieve vriendin,

Je hebt een klein bol buikje en een stralende glimlach. Over een paar maanden heb je een mini-mensje in je armen met alles erop en eraan. Van de ene op de andere dag ben je mama van het mooiste dat je ooit gezien hebt. Je bent verantwoordelijk voor het leven van een ander.  Een bijzondere en belangrijke taak waar je nog geen ervaring mee hebt, maar dat hoeft ook niet. Je gaat ontdekken, fouten maken en jezelf overtreffen, want niemand kan zo’n goede mama voor jouw baby zijn als jij.

Omdat je mijn vriendin bent wil ik je heel graag vertellen wat ik heb ontdekt over het moederschap. Ik wil met je delen dat ik fouten heb gemaakt waar ik tot op de dag van vandaag van wakker kan liggen en om kan huilen.
Ik wil ook met je delen hoe waanzinnig het is dat een mens in staat is om het allermooiste wonder ter wereld te laten ontstaan en te laten voortbestaan.

Toch merk ik dat ik me in houd. Ik wil je niet het gevoel geven dat ik het beter weet dan jij, want dat weet ik niet. Ik wil je niet het gevoel geven dat je dingen verkeerd doet of denkt, alleen omdat ik dat nu eenmaal zo vind. En ik wil je geen roze of donkere wolk voorhouden, omdat het in jouw situatie zo veel anders kan zijn.

Ondanks mijn terughoudendheid schrijf ik deze brief om een tegengeluid te bieden aan de algemeen geldende opvattingen, die naar mijn mening in de weg staan aan een goede hechting en een unieke relatie tussen mama en baby. Ik ontkom er niet aan je advies te willen geven, dus ik ga het één keer doen en daarna proberen mezelf in te houden.

Na negen maanden in jouw baarmoeder ben jij alles wat je baby kent. Jouw hartslag is zijn muziek en jouw lichaam is zijn anker. De geboorte is een overweldigende gebeurtenis voor jou, maar ook voor je baby. Opeens is hij op zichzelf, hoort hij geen muziek meer en is de navelstreng doorgeknipt. Alles is vreemd en nieuw voor je baby, behalve jij. Vanaf het eerste moment weet hij dat jij zijn mama bent.

Hij wil de warmte voelen van je huid. Hij wil zich geborgen voelen in je armen. Hij wil troost zoeken bij je borst. Hij wil gesust worden door je stem. Hij wil zich veilig voelen bij jouw lichaam. Jij bent alles voor hem. Mijn advies is, dat dat mag, want dat is normaal. Het is fijn om je baby te geven wat hij nodig heeft. Het voelt goed om je baby tevreden te zien.

Natuurlijk zijn er momenten dat het te veel is. Dat je moe bent of dat je het gewoon even niet meer weet. Bel me dan. Al is het midden in de nacht. Ik wil je helpen. Jij gaat mij vertellen wat ik moet doen en niet andersom, want jij bent de mama en jij weet het wat voor jullie op dat moment het beste is. Het kan zwaar zijn, maar je hoeft het niet alleen te doen.

Voor je het weet is je baby een dreumes en gaat hij vol vertrouwen de wereld verkennen. Dat vertrouwen heb jij hem gegeven, want hij weet dat hij op je kan rekenen. Dankzij jouw hand geeft hij richting aan zijn leven, precies zoals bij hem past. Ooit komt een moment dat hij je hand loslaat en je weet dat de liefde die je hebt gegeven geen sprankje te veel is geweest. Het is het waard.

Leef met de dag. Geniet van de kleine dingen. Neem geen overhaaste beslissingen, maar slaap er een nachtje over. Morgen is er weer een nieuwe dag. En laat de boel vooral de boel. Deze tijd komt nooit meer terug.

Liefs,

Daniëlle

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here