“Een baby heeft toch niet zo veel spullen nodig?”, dacht ik, zwanger van de eerste, toen ik allerlei blije lijstjes onder ogen kreeg. We kochten dus geen complete kinderkamer met commode en bijpassende kast, geen tummy tub, geen babybadstoeltje, geen babystoeltje, geen baby-eten-stoomapparaat. Er waren nog veel meer dingen die we niet kochten. Ik wilde eigenlijk ook geen kinderwagen (lelijk vond ik, onhandig leek het me) maar ik wist niet zo goed wat voor alternatief er te vinden was. Ik was nog niet zo web-wise en bij de grote-baby-speciaalzaak verkochten ze een draagzak die ik er niet écht comfortabel uit zag zien en een driedelige kokerdoek. Die heb ik toen maar aangeschaft, samen met een drager die lekker warm was en waar je kind in kon liggen, wist ik veel…
We vonden een kinderwagen waar zowel man (lange armen en benen) als ik (korter) aangenaam achter konden lopen. Hij wasIMG_0850 zwart en kon het kleinst van alle aangeboden modellen worden ingeklapt. Het was wel één van de duurdere. Mijn Oma betaalde, dus die werd het. Thuisgebracht, in elkaar gezet en in de weg gestaan tot Oudste Mopje zich aandiende. Het dragen in de tricot doek werd zonder een goede instructie en gebrek aan praktijk voorbeelden niet echt wat en onze oudste werd voornamelijk in de kinderwagen vervoerd. Door bos en hei, door stad en land.

Bijna twee jaar later werden we verblijd met Mopje Twee. Deze dame, die had iets tegen de kinderwagen. Ze huilde binnen 2 minuten wanneer ze werd neergelegd, al maakte het niet uit wat het oppervlak was, huilen was het overal behalve op de de arm. We volgden een draagconsult, kochten een Bondolino en een geweven doek.  De wagen stond in de weg. Na een paar weken heb ik hem maar verkocht.

Bijna vier jaar later en meerdere dragers die kwamen en gingen, moet ik nu toch de draagdoek in de ring gooien. Ik heb een oude schouderblessure en 15 kilo wordt toch een beetje te gortig voor mijn schouder. Ik heb meerdere knopen geprobeerd, maar het zit er niet meer in. En nu dan? Mopje Twee heeft nog wel kleine beentjes en fietsen zonder zijwieltjes lukt nog net niet. Ik ga graag wandelen, maar dat houdt Mopje niet lang vol. Hoe nu verder? Bijna iedere Nederlander zou zonder nadenken zeggen: een buggy! Dat kwam niet IMG_0851zo maar bij me op, een wandelwagen associeerde ik niet meer met handig en nuttig. Ik merkte een drempel om er weer een aan te schaffen, ik ben het rare dingen gaan vinden. Op marktplaats vond ik er uiteindelijk toch één, ik mocht hem zó meenemen van de aardige dame. Ik kreeg hem niet ingeklapt en propte hem zo goed als ik kon in de auto. Daar heb je met een drager geen last van. Ik voel me een beetje opgelaten achter het ding, terwijl ik mijn rondjes wandel. De Mopjes vinden hem prachtig en vechten om er in te mogen zitten. Wat je niet kent is natuurlijk dubbel zo interessant. Nu ik er nog aan gewend raken.

Alyson

2 REACTIES

  1. Beste alyson
    Zo te zien een ervaren doek drager. Mag ik aan je vragen hoe je dat met warm weer deed/doet. Mijn kleine mopje is nu 3 maanden oud weegt 3800 gram ( dysmatuur) zij wil zelf alleen maar gedragen worden en ik geef haar gelijk, maar deze zomer dagen zo rond de 27 graden lijkt het me te warm voor haar ook alleen in een luier. Ik ben warm en dan die doek er nog omheen? Hoe sta jij hier in? Alvast bedankt groeten Jilke

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here