Ik begin eindelijk weer wat te wennen aan de nieuwe structuur van het forum. De eerste weken ver-klikte ik me voortdurend. Zat ik weer in het foute onderdeeltje te posten, waarop ik collectief werd uitgelachen. Vriendelijk volk op D&V? Ha!
Tja, ik ben een gewoontebeest in sommige dingen. Verrassingen zijn leuk, maar wat routine is in mijn leven, mag het alsjeblieft blijven.
Intussen ben ik weer gewend aan hoe het eruit ziet. Doeken bovenaan. Borsten eronder. Dan de rest. Wat me soms wel eens doet nadenken, al dan niet in connectie met de inhoud van discussies. Tijden dacht ik na over een – zonder twijfel luchthartig gemaakte – forumuitspraak. “Dit is een forum waar mensen samenkomen die toevallig dragen en voeden, verder loopt het heel erg uiteen”. Ik antwoordde niet, maar dacht “Is dat nu echt zo?”

Vandaag heb ik een felle discussie gehad met een Triple P docente. Dat kwam zo: onze jongste zoon, manlief en ik gingen eens kijken bij de ouder-kind inloop in ons dorp. Even een kopje koffie doen, de bouwvakker thuis ontlopen, en kleine zoon kon fijn spelen.
Bij binnenkomst zag ik ze al liggen op tafel: de Positief Opvoeden-folder. Op de voorkant staat een verhaal van een moeder die beschrijft dat als haar kind niet wil drinken tussen de middag, zij het straf geeft. Toe maar. Een glas leegdrinken zonder dat je dorst hebt anders krijg je straf. Zo help je een kind's natuurlijke eet- en drinkreflex wel om zeep. Het toontje van de moeder is om naar van te worden, zo'n 'ik ben de baas, mijn wil is wet' toon. Gezellig! Dat is vast fijn thuiskomen tussen de middag.

Het is een zonnige najaarsdag, en perfect voor een dagje strand. Met een tas vol droge kleren en krentenbollen gaan we op pad.
De zon schijnt, de mannen ploeteren door het zand en spetteren in het water. Er spoelt een heuse kwal aan, we vinden de klauw van een krab, jongste zoon neemt wat happen zand en valt met zijn katoenen luier in het water.
Na een poos zijn de jongens koud en nat en zijn we zelf ook toe aan iets warms. Bij een strandtent krijgen de mannen een schone luier en droge kleren.
Vrolijk willen we op pad gaan...

Het is zover Koen is 6 maanden. Een mijlpaal hij mag vast voedsel gaan eten. Al in mijn zwangerschap hadden wij besloten om te gaan “Rapleyen” of zo als wij het thuis noemen “stukkies” eten. Het vergde wel wat overredingskracht, sterke schoenen en discipline want:
“Dat doet toch niemand?!” Manlief
“A joh jullie kregen met 4 weken ook al liga dat mag hij nu hij 4 maanden is toch ook wel liga, broodkorst, krentebol, soepstengel” beide oma's
“Hij is er zo aan toe, hij kijkt de boterhammen uit je mond” KDV
Toch ondanks deze lief bedoelde adviezen hebben wij voet bij stuk gehouden, alleen borstvoeding de eerste 6 maanden!