Dragen en Voeden

Hier vind je alles over dragen, draagdoeken, ssc’s, borstvoeding, attachment parenting, natuurlijk ouderschap, unconditional parenting, wasbare luiers en nog veel meer…

Huishouden met hindernissen

Huishouden met hindernissen

Laatst ging er een filmpje rond op Facebook, “Why moms get nothing done”. Herkenbaar voor veel moeders, zo was te lezen in de reacties. Toen ik het filmpje voor de eerste keer zag, vond ik het vooral een erg domme moeder. Want welke moeder gaat er was opvouwen en legt dit in een la waar tegelijkertijd dochterlief alles weer uittrekt? Welke moeder doet haar kind in bad om het vervolgens zelf yoghurt te laten eten? Maar de strekking is duidelijk: met een klein kind (laat staan meerdere) krijg je niet zoveel gedaan in het huishouden. Het is een schattig en grappig filmpje, en leuk gemonteerd natuurlijk.

Om mezelf frustraties zoals in het filmpje weergegeven worden te besparen probeer ik zoveel mogelijk de boel de boel te laten en het mezelf een beetje makkelijk te maken. Het speelgoed wordt pas opgeruimd als de kinderen naar bed gaan, was opvouwen doe ik meestal als ze op bed liggen of als grijpgrage dreumes druk is met iets anders, als ik kook mag de tv (meestal) aan en de salontafel is gewoon altijd helemaal leeg (of toch vol, maar dan met speelgoed). Schoonmaken terwijl het achter je rug alweer vies gemaakt wordt, vind ik erg ondankbaar werk, dus daar begin ik al helemaal niet aan op momenten dat er spelende/etende/drinkende kinderen in de buurt zijn.

Maar ook ik kom af en toe handen te kort. En dan bedenk ik me, terwijl ik al bezig ben met iets dat het misschien toch niet zo handig was, om het op dit moment te doen of op deze manier. Als ik bijvoorbeeld echt even de stofzuiger door de woonkamer wil halen, terwijl de vloer nog bezaaid ligt met speelgoed, en ik-ben-zo-moe-maar-ik-wil-helpen-kleuter met één hand de stofzuigerslang vasthoudt en tegelijkertijd ik-leer-lopen-dreumes zich met één hand aan mijn been vasthoudt. Of als ik balancerend op één been aan het koken ben, omdat m’n andere voet een kastje of een lade dichthoudt om te voorkomen dat dreumes deze voor de honderdste keer opentrekt en leeghaalt. En ja, hij mag best in die lades rommelen, maar soms heb ik gewoon even geen zin in platgeslagen zakken chips of de keuken die bezaaid ligt met papieren cupcakevormpjes.

Afleiding is Het Sleutelwoord, alles samen doen is Leuk en Leerzaam, rommel is Niet Erg, vies is Goed voor de Weerstand. Adem in, adem uit, tel even tot tien. Of tot twintig. En dan komt alles goed.

Corine

(Tip: bekijk ook de andere filmpjes van dezelfde maakster –Esther Anderson-, er zitten hilarische stukjes tussen)

Thuisblijf moeder of werken?

Bij natuurlijk ouderschap hoort voor mij je kind zo veel mogelijk zelf opvoeden en zo min mogelijk de opvoeding uitbesteden aan derden. Of dat nou een oppas, een kinderdagverblijf of opa en oma is, maakt in mijn optiek niet uit.

Lees meer

Storm in een peuterhoofd

Storm in een peuterhoofd

Een peuter zit in een lastig parket. Hij ziet, hoort en leert van alles, neemt deel aan allerlei sociale situaties, ervaart allerlei gevoelens en gedachtes. Maar hij heeft nog moeite om die zelf te herkennen, en om ze vervolgens goed onder woorden te brengen zodat anderen weten wat er in hem omgaat. En dat kan voor grote stormen zorgen in dat kleine hoofdje. Wat er wél naar buiten komt kun je dan heel gemakkelijk over het hoofd zien, of compleet verkeerd interpreteren. Wat de frustratie dan weer niet ten goede komt.

Lees meer

De eerste babygebaren

De eerste babygebaren

Wij ‘doen aan babygebaren’. Sommige mensen vinden dat reuzeleuk, anderen vinden het helemaal niks. Om heel eerlijk te zijn: We doen maar wat hoor. Het begon toen ik het boekje “Babytaal” van Linda Acredolo en Susan Goodwin kreeg. Daarin wordt heel simpel uitgelegd hoe babygebaren werken. Eigenlijk doet iedereen aan babygebaren, want elke baby of dreumes leert op een gegeven moment te zwaaien. En alle ouders zijn trots als hun kind zwaait. Dus waarom zou je daar niet op voortborduren? Waarom zou je je kind niet nog meer gebaren leren die handig of gewoon leuk zijn?

Lees meer

Fout voorbeeld: Jo Frost

Fout voorbeeld: Jo Frost

Twee weken terug startte een nieuwe T.V.-serie over opvoeding. Of nou ja, nieuw; Nanny Jo Frost deed vergelijkbare shows jaren geleden al.

Zacht ei als ik ben kan ik er niet naar kijken. Al na een paar beelden krimpt mijn hart samen van medelijden met de jongen die ‘opgevoed’ werd. Na alles wat hij had meegemaakt, mag hij de fijne momenten die hij met zijn moeder nog wél had inruilen voor eenzame nachten in een donkere kamer. Toch weet ik dat velen iets heel anders zien dan ik als ze er naar kijken. Ze zien een nanny die weliswaar streng, maar duidelijk is. Hoe komt dat toch?

Lees meer

Volgende fase

Volgende fase

Er is een nieuwe fase aangebroken. De fase van schoolpleinmoeder, van vijf-dagen-continurooster, van broodtrommels en drinkbekers, van gruitdagen, van weer wat meer loslaten en van overdag met nog maar één kind thuis zijn. Ja, onze oudste is naar school! Hij vindt het erg leuk. En ik ben zo trots op hem. Trots dat hij dit ‘zomaar’ even doet. Ik ben trots op zijn aanpassingsvermogen, zijn zelfstandigheid, zijn sociale vaardigheden. In mijn werk kom ik veel kwetsbare kinderen tegen, dus ik weet als geen ander dat dit niet vanzelfsprekend is. Ik ben dankbaar voor hoe het ons en hem vergaat.

Lees meer

Woordenwaterval

Woordenwaterval

Geniet er maar van. Ze worden zo snel groot. Voor je het weet gaat hij naar school. Echt, hoe vaak ik zulke uitspraken niet gehoord heb, praktisch vanaf het moment dat kleine S. het levenslicht zag. En eerlijk? Al die clichés zijn gewoon waar. Het gaat ook echt ongelooflijk snel. Waar ik wel bij moet zeggen dat wij nogal een ‘snelle’ blijken te hebben, die al sinds zijn eerste levensmaanden steevast veel ouder wordt ingeschat dan hij is. Maar dan nog.

Lees meer

Ik ben MOEder

Ik ben MOEder

Over termen gesproken die een andere dimensie krijgen wanneer je moeder wordt: vermoeidheid. Ik dacht het te kennen. Na een avondje doorzakken, een nachtje overslaan of een drukke werkweek. Maar nee, dit is toch echt anders. Er zit een soort van plakkerigheid aan deze vorm. Je lijkt er de kraamperiode toch nooit helemaal vanaf te komen. Welkom in het MOEderschap.

Lees meer

Samen slapen

Samen slapen

Aan het eind van de avond wordt hij steevast wakker. Zodra hij wakker wordt, haal ik hem uit zijn bed en leg hem naast me in bed om te drinken. Meestal lig ik er zelf net in en was ik net in slaap aan het sukkelen. Hij drinkt en daarna blijft hij bij ons in bed liggen, want als ik hem terug zou leggen in zijn eigen bed begint hij te huilen. Hij wil dichtbij me zijn, dan is hij tevreden. Hij drinkt ’s nachts een paar keer. Hoe vaak en hoe lang? Ik heb geen idee. Ik weet ’s ochtends alleen dat ik een paar keer wakker ben geworden en hem van links naar rechts heb verplaatst. En weer terug. En misschien nog een keer.

Lees meer

Voorleven

Voorleven

De mensen die mijn blogjes vaker lezen, weten dat ik erg hou van voorleven. Het is alleen niet altijd even makkelijk. Ik probeer gezonder te eten en meer te bewegen in de hoop dat ik daarmee een goed voorbeeld geef. We kijken veel minder tv dan vroeger en eten elke avond braaf aan tafel. Maar wat doe je als je bijnapeuter jouw voorbeeld ook echt volgt?

Lees meer